6. งานวันแรกของมิกิ

ตอนเช้า เสื้อผ้าตัวใหม่ของแต่ละคนถูกเอามาเปลี่ยนให้ที่เตียง พวกเธอลุกไปอาบน้ำทีละคน และเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนจะกินข้าวเช้าตอน 7 โมง

    ที่นี่เหมือนค่ายทหาร ทุกอย่างถูกดำเนินไปเป็นกิจวัตร

    พอ 8 โมงเช้า พวกเธอได้รับแจ้งเตือนให้ทำธุระส่วนตัวให้เรียบร้อย ก่อนจะเริ่ม -งาน- ในวันนี้

    8.15 น. ประตูห้องเปิดออก หญิงสาวทั้ง 4 ลุกขึ้นอย่างพร้อมเพรียงกัน มิกิเดินตามริก้าออกไปหน้าห้อง ผู้คุม 2 คนพาพวกเธอไปที่ห้องทดลอง ดูเหมือนจะไม่ต้องใช้ผู้คุมเยอะเท่าไหร่ในการควบคุมนักโทษที่มีปลอกคอและกุญแจมือพวกนี้ ถ้าใครขัดขืนหรือต่อต้าน กำไลข้อเท้าจะถูกตรึงไว้แน่น ส่วนปลอกคอก็จะช็อตไฟฟ้าใส่พวกเธอเช่นเดียวกับกุญแจมือ

    หญิงสาวทั้ง 5 ถูกพามาที่ห้องทดลองใหญ่ ห้องเป็นผนังปิดทึบ มีกระจกเงาอยู่ด้านหนึ่ง หลังกระจกนั่นน่าจะเป็นห้องสังเกตุการณ์ของพวกเจ้าหน้าที่

    ในห้องมีเตียง 4 เตียง รอบเตียงมีสายระโยงระยางเหมือนเก้าอี้ที่มิกินั่งเมื่อวาน มันน่าจะทำงานเหมือนกัน แต่อยู่ในรูปแบบของเตียง แทนที่จะเป็นเก้าอี้

    ทำไมต้องเป็นเตียงล่ะ?

    ก่อนที่คำถามจะได้รับคำตอบ หญิงสาวทั้ง 4 คนก็ขึ้นไปนอนบนเตียง ข้อมือข้อเท้าถูกระบบดีดล็อคติดขอบเตียงในท่านอนหงาย หมวกสีดำถูกหุ่นยนต์ 4 ตัวเอามาใส่ครอบไว้ที่ศีรษะ หน้ากากกระจกสีดำถูกปิดลงมา ฟันยางถูกยัดใส่ในปากพวกเธอทุกคน

    ขั้นตอนเป็นไปอย่างเรียบง่ายและดูไหลลื่น พวกเธอไม่มีใครขัดขืนใดๆ นั่นน่าจะหมายถึงสิ่งที่คุยกันเมื่อวาน "ไม่ขัดขืนจะดีกว่า" มิกินึกถึงคำพูดพวกมัน ขณะที่นักวิจัยเดินมานั่งที่โต๊ะ

    "การทำงานปกติคือ 3 ชั่วโมงตอนเช้า และ 4 ชั่วโมง ตอนบ่าย พัก 5 นาทีทุกชั่วโมง" มันอธิบาย

    "เตียงของเธอน่าจะมาถึงเย็นนี้"

    มิกิยืนมองเพื่อนร่วมห้องทั้ง 4 ที่กำลังถูกฉีดด้วยยา 3 หลอดเหมือนที่เธอโดนไปเมื่อวาน

    หน้าจอบนหัวเตียงของแต่ละคนเริ่มสว่างขึ้น ระบบเริ่มทำงาน มิกิมองเข้าไปที่หน้าจอ พวกมันแสดงภาพสถานการณ์ที่แตกต่างกันไปในแต่ละคน ภาพแบบเดียวกันฉายอยู่บนหน้าจอที่โต๊ะทำงานของนักวิจัย

    ในหน้าจอนั้น มิกิเห็นเพื่อนนักโทษแต่ละคนกำลังเผชิญสถานการณ์ที่แตกต่างกันไป พวกมันเรียกว่า "ซีน" หรือฉากที่ตัวละครจะได้สวมบทบาท เหมือนที่มิกิเจอเมื่อวาน

    ซีนของแต่ละคนคล้ายๆกัน ทุกคนอยู่ในฉากที่คล้ายๆหนังโป๊ 

    ของทีน่าเป็นในอาบอบนวด เธอถูกเล้าโลมโดยชาย 2 คน

    ของซายากะเป็นออฟฟิศ ชายมีอายุ 3 คนกำลังเริ่มจัดการเธอ

    แคทเทอรีน อยู่ในห้องเรียน ในนั้นมีเด็กนักเรียน 4 คนกำลังจับเธอขึงพืด

    ส่วนริก้า อยู่ในคุก เธอกำลังเผชิญหน้ากับชายร่างใหญ่ 3 คนที่ใส่หน้ากากหนัง

    มิกิเริ่มกลัว เธอก้าวถอยหลัง แต่ก็สะดุด กำไลข้อเท้าเธอถูกล็อคให้อยู่กับที่ ส่วนกุญแจมือก็ประกบติดกันที่ด้านหน้า เธอเริ่มเข้าใจ -งาน- ที่พวกเธอต้องทำให้แต่ละวันขึ้นมาทันที

    และประตูติดกับกระจกเงาก็เปิดออก ชายสูงวัยใส่สูท 2 คน เดินตามพัสดีออกมา

    เธอจำพัสดีนั่นได้ ชายร่างอ้วนตัวใหญ่ที่มีหนวดดกเข้ม กำลังอธิบายให้ลูกค้า VIP ได้ฟังถึงสถานการณ์ในห้อง

    "และตอนนี้ พวกคุณก็สามารถสนุกกันได้แล้วครับ" มันพูดปิดท้าย

    ชายวัยดึกที่ใส่สูท ดูเหมือนนักการเมือง 2 คน เดินไปที่เตียง เลือกเหยื่อของตัวเอง

    ชายคนหนึ่งถาม "แล้วคนนี้ล่ะ เอาได้มั้ย?" มันหมายถึงมิกิ

    "คนนี้ยังครับ น่าจะต้องอีกวันสองวัน การเตรียมขั้นตอนป้องกันเชื้อและคุมกำเนิดยังไม่เสร็จสิ้นดี" พัสดีตอบ ชายใส่สูทเลยเดินไปหาเหยื่อคนอื่นแทน

    มันคนหนึ่งเลือกทีน่า เธอนมใหญ่ที่สุด ส่วนอีกคนเลือกแคทเธอรีน หุ่นเธอเหมือนนางแบบเซ็กซี่ในนิตยสาร

    "คนนี้คือนักข่าวคนนั้นน่ะเหรอ" มันถามนักวิจัย นักวิจัยพยักหน้า และมันก็เริ่มถอดกางเกงของเธอออกอย่างรวดเร็ว

    แคทเทอรีนถูกถอดกางเกงออกจนช่วงล่างเปลือยเปล่าล่อนจ้อน ภาพในจอกำลังบอกว่าเธอเริ่มถูกเย็ดโดยชายในซีนแล้ว น้ำใสๆเริ่มไหลออกมาจากหว่างขาของเธอ 

    ชายใส่สูทก้มหน้า ดูดเลียน้ำนั่นอย่างเอร็ดอร่อย แคทเทอรีนสะดุ้งเล็กๆ เธอน่าจะแยกไม่ออกระหว่างความรู้สึกในจอกับสิ่งที่เกิดขึ้นจริงๆในห้องนี้

    ทีน่าถูกปลดกระดุมเสื้อจนหมด เต้านมขาวอวบขนาดมหึมากระฉอกทะลักออกมาจนล้น ชายใส่สูทบีบสองเต้านั่นอย่างมันมือ ก่อนจะก้มลงไปดูดเลียหัวนมทั้งสองอย่างเอร็ดอร่อย และตะกละตะกราม

    มิกิต้องยืนอยู่ตรงนั้น มองดูภาพตรงหน้าอย่างไม่มีทางหลบเลี่ยง

    "ผมเอาเธอสดๆได้เลยใช่มั้ย?" ชายที่กำลังดูดเลียหว่างขาของแคทเทอรีนถามนักวิจัย

    นักวิจัยพยักหน้า "พวกเธอได้รับการตรวเชื้อและเพิ่มภูมิต้านทานในระดับสูงตลอดเวลา ไม่ต้องห่วงเรื่องกามโรคหรือ HIV นั่นไม่มีปัญหาเลยแม้แต่น้อยครับ"

    "...อีกทั้งทุกๆวัน เรายังคุมกำเนิดให้อย่างครบถ้วน โอกาสเกิดการตั้งครรภ์มีต่ำกว่า 0.01%"

    ชายใส่สูทยิ้ม มันเริ่มถอดกางเกง

    "ท่านปล่อยในได้เท่าที่ท่านต้องการเลยครับ" นักวิจัยพูดสิ่งที่พวกมันต้องการได้ยิน

    และพวกมันก็ขึ้นไปบนเตียง ก่อนจะเริ่มยัดควยเข้าไปในร่างของพวกเธออย่างง่ายดาย และเริ่มสนุกสนานกับทัวร์ VIP ครั้งนี้

    มิกิกัดฟัน เธอไม่อยากเชื่อในสิ่งที่เห็น ถ้านี่คือสิ่งที่เธอกำลังจะได้เจอในอีกวันสองวัน เธอก็จะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นง่ายขนาดนั้น

    ชายทั้ง 2 ขย่มเอวของพวกมันด้วยความเสียวซ่านเกินบรรยาย การทัวร์ครั้งนี้มีเวลา 2 ชั่วโมง พวกมันสามารถแตกในใส่หญิงสาวบนเตียงได้มากเท่าที่ต้องการในการจ่ายเงินคนละ 1000 เหรียญเท่านั้น และสิ่งที่เกิดขึ้นที่นี่ ไม่ผิดกฎหมายด้วยซ้ำ

    พอพวกมันเสร็จน้ำแรก มันก็ถอนลำควยออกจากหีของหญิงสาวตรงหน้า ก่อนจะเริ่มเปลี่ยนคู่ขา

    ริก้ากับซายากะจึงเป็นตุ๊กตายางตัวต่อไปให้พวกมันได้จัดการ

    กว่าจะจบ 2 ชั่วโมง ชาย 2 คนก็ได้ปล่อยน้ำเชื้อใส่ร่างหญิงสาวไปคนละ 4 รอบ พวกมันสนุกสนานและพึงพอใจเป็นอย่างมาก

    หุ่นยนต์แอนดรอยด์หยิบผ้าขนหนูและบริการน้ำดื่มเพิ่มความสดชื่น เหมือนนี่คือกิจกรรมที่คล้ายกับทัวร์ออกกำลังกาย

    มิกิยืนตัวแข็งตลอด 2 ชั่วโมงจนขาเธอเริ่มสั่น 

    หลังชายทั้ง 2 คนเดินออกจากห้องไป มิกิก็ถูกพาไปที่ห้องอื่นที่อยู่ไม่ไกลนัก

    ในห้องนี้คล้ายห้องพักดีๆสักห้อง มันมีเตียง โซฟา ทีวี ตู้เย็น และอาหารว่างกับเครื่องดื่มที่ดูคล้ายของสวีทของโรงแรม 4 ดาว

    เธอถูกพามานั่งที่โซฟา มิกิขยับขาได้ แต่ข้อมือเธอยังถูกตรึงติดไว้ด้วยกัน อย่างน้อยเธอก็ยังได้นั่งพัก

    ประตูห้องเปิดออก พัสดีเดินเข้ามาข้างใน มิกิมองมันอย่างไร้อารมณ์ เธอพยายามคิดจะหาทางหนี บางที ถ้าแย่งรีโมทจากมันมาได้ล่ะก็...

    "ต่อให้ชั้นปล่อยให้เธอหนีออกไป เธอก็ไปได้ไม่เกินประตูห้องหรอก" มันอธิบาย เหมือนรู้สิ่งที่มิกิคิดในหัว

    "ชิพในปลอกคอ จะถูกสั่งการให้เธออยู่ในพื้นที่ที่กำหนดเท่านั้น เหมือนตอนอยู่บนเตียงนอน เธอออกจากพื้นที่นอกเหนือการอนุญาตไม่ได้"

    "...และตอนนี้ ที่ของเธอที่ได้รับอนุญาต ก็คือห้องนี้เท่านั้น" มันเริ่มปลดกระดุมเสื้อออก ถอเสื้อนอกแล้วโยนไปที่เก้าอี้

    "ระบบตรวจสอบร่างกายของเธอแล้ว ตอนนี้เป็นช่วงเวลาปลอดภัย แม้การคุมกำเนิดของเธอจะยังไม่สมบูรณ์ แต่เธอจะไม่ท้องแน่ๆ ไม่ต้องห่วง" มันเดินมาที่เธอ และนั่งลงข้างๆ

    "จะลองขัดขืนดูหน่อยก็ได้นะ ชั้นชอบอะไรสนุกๆเหมือนกัน" มันจับรีโมทในมือให้ดู และทำท่าว่ากำลังคิดอยู่ว่าจะกดปล่อยกระแสไฟฟ้าใส่เธอดีมั้ย

    มิกิไม่ตอบ เธอไม่ขยับ และพยายามทำเหมือนมันไม่มีตัวตน

    "ดี.... ว่าง่ายๆอย่างนี้แหละ จะได้ไม่ต้องเหนื่อย" มันเริ่มปลดกระดุมเสื้อเธอออกทีละเม็ด

    มิกิได้จังหวะ เธอเหวี่ยงข้อมือที่ใส่กุญแจมืออยู่ไปทางมันทันที

    แต่เธอก็ต้องชะงัก กุญแจมือไม่สัมผัสผิวหนังของพัสดี

    "อ้อ...ชั้นลืมบอกไป" มันเฉลยด้วยรอยยิ้ม

    "กุญแจมือกับปลอกคอ มี ai ทำงานอยู่ด้วย มันจะห้ามความรุนแรงและการปะทะ ทุกกรณี"

    มิกิรู้สึกเหมือนถูกตบหน้า เธอถูกหลอก และมันก็ชอบกับสิ่งที่เห็น

    "ดูเหมือนม้าป่าน่าจะยังพยศอยู่สินะ" มันกดรีโมทในมือ และกระแสไฟก็ไหลไปทั่วร่างของเธอ

...

(จบตอน)