20. กลับมาพบกันอีกครั้ง

 มิกิตื่นขึ้นมาบนเตียงนอนในห้องพยาบาล

    เธอหลับไป 2 วันเต็มๆ หลังจากกลับมาที่เรือนจำ

    มิกิกลับไปที่ห้องพักรวมของนักโทษ เธอไม่เจอเพื่อนร่วมห้องขัง พวกนั้นน่าจะไปทำงานช่วงเช้าอย่างเช่นเคยตามปกติ

    มิกิได้รับอาหารที่ดีจนทำให้เธอเกือบจะคิดถึง เธอกินอาหารจากหัวเตียงอย่างเอร็ดอร่อย

    หลังอาหาร มิกิได้รับอาหารเสริม ทั้งแคปซูลและวิตามินที่ฉีดเข้าไปในร่างกาย เธอรู้สึกดีมากขึ้นเรื่อยจนเหมือนแตกต่างจาก 5 วันในเรือนจำชายนั่น

    มิกิพยายามสะบัดหน้า ส่ายหัว และพยายามไม่คิดถึงช่วงเวลาเลวระยำตลอด 5 วันนั้น

    เธอได้พักผ่อนในช่วงเช้าวันนี้ ตอนนี้เป็นเวลา 9 โมงนิดๆ มิกิเลือกหนังสือมาอ่านเล่มนึง ฟังเพลง และนอนหลับไปด้วยความสบายใจกว่าที่เธอคิดว่าจะได้รับจากที่นี่

    11.55 น.

    ประตูห้องเปิดออก

    หญิงสาวทั้ง 4 เดินกลับมาที่ห้องพร้อมเหงื่อโทรมกาย พวกเธอดูไม่ได้เลวร้ายเท่าไหร่นัก ทีน่ามีคราบน้ำเชื้อเหนียวๆติดตรงเป้ากางเกงนักโทษ นอกจากนั้นพวกเธอก็ดูคล้ายกับแค่ไปวิ่งออกกำลังกายมาเบาๆ

    พวกเธอดีใจที่ได้เห็นหน้ามิกิอีกครั้ง แม้แต่ซายากะก็ยังเข้ามาทักทายเธอด้วยรอยยิ้ม ทีน่ากระโดดเข้ามากอดมิกิ ขณะที่ริก้าตบหลังตบไหล่ และแคทเทอรีนก็ส่งยิ้มมาให้

    หลังทักทายกันจนพอใจ พวกเธอก็แยกย้ายไปอาบน้ำ มิกินั่งคุยกับคนที่เหลือแลกเปลี่ยนเรื่องราวระหว่างกัน

    แน่นอนว่าทุกคนเห็นเรื่องราวตลอด 5 วันของมิกิในห้องนรกนั่น พวกเธอสีหน้าเปลี่ยนทันทีที่บอกเธอว่ามีภาพของเธอฉายให้ดูแทบจะตลอดเวลา

    นั่นเป็นส่วนหนึ่งของการลงโทษและการทำให้พวกเธอหลาบจำ ซึ่งเป็นวิธีที่ได้ผลชะงัก

    มิกิไม่ได้พูดอะไรต่อ เธอไม่อยากนึกถึงเรื่องที่เรือนจำชายนั่น

    ทีน่าเล่าว่า ตอนที่มิกิไม่อยู่ พวกเธอต้องทำโอทีกันทุกวันทีเดียว แน่นอนว่าเนื้องานมันไม่มีอะไรแตกต่างไปนัก แค่ทำงานมากขึ้น และอย่างน้อย ตอนหัวค่ำก็ไม่ต้องถูกพวกผู้คุมชายนั่นมาข่มขืนก่อนนอน

    พวกเธอทำโอทีทุกวันตลอด 7 วันที่มิกิไม่อยู่ 

    5 วันที่มิกิถูกรุมโทรม และอีก 2 วันที่เธอต้องพักฟื้น ซึ่งพวกเธอทุกคนก็เห็นตรงกันว่า การทำโอทีที่แม้จะเหนื่อยมากขึ้น แต่ก็คงไม่เท่ากับสิ่งที่มิกิเจอมาตลอด 5 วันในห้องนรกแห่งนั้น

    จริงๆแล้วการทำงานก็ไม่ได้แตกต่างจากเดิมมากนัก นอกจากการทำงานล่วงเวลา พวกเธอก็แค่ต้องเปลี่ยห้องทำงาน และรับแขก vip ที่ได้เข้ามาเล่นสนุกกับพวกเธอตลอดเวลางานเท่านั้นเอง

    ในแง่ของร่างกายและความเหน็ดเหนื่อย มันก็ไม่ได้ต่างอะไรกับก่อนหน้านี้เท่าไหร่นัก พวกเธออาจะเหนื่อยมากขึ้น แต่อาหารก็ดีขึ้น และการดูแลสุขภาพของทีนี่ก็เยี่ยมยอด วิตามินและสารอาหาร ยาบำรุงต่างๆที่คุณภาพดีถูกเสิร์ฟให้พวกเธอ รวมไปถึงกิจกรรมยามว่างที่มีมากขึ้นด้วย ตอนนี้พวกเธอมีเกมให้เล่น และยังออกไปเดินเล่นที่สวนนอกห้องได้ แม้จะไม่นานมาก แต่มันก็ไม่เลวเลยทีเดียว

...

    ช่วงบ่ายวันนั้น พวกเธอแยกกันไปทำงานคนละซีน

    มิกิเข้าซีนคนเดียว เธอรับบทหมอนวดในอาบอบนวด และรับแขกอยู่หลายวัน

     ส่วนเพื่อนนักโทษอีก 4 คนก็ได้รับบทไม่แตกต่างกันนัก ส่วนใหญ่คือโสเภณีหรือหมอนวดที่ต้องรับแขกอย่างต่อเนื่องเต็มเวลา

   ...

    ตอนเย็นพวกเธอกลับมาที่ห้องนอน หลังอาบน้ำทานอาหารเสร็จ ก็ได้พักผ่อนเล็กน้อย พวกเธอไม่ต้องทำโอทีอีกแล้ว หลังจากมิกิกลับมา

    แต่นั่นก็แปลว่า ช่วงหัวค่ำ พวกผู้คุมก็จะได้กลับมาเล่นสนุกกับพวกเธออีกเช่นกัน

    ผู้คุมชาย 12 คนเข้ามาในห้อง พวกมันแทบจะถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกทันทีที่ประตูห้องเปิดออก

    และพวกมันก็ขึ้นเตียงของหญิงสาวทั้ง 5 คน ประเคนลำควยของพวกมันใส่พวกเธออย่างบ้าคลั่งจนหญิงสาวร้องลั่นห้อง

    หลังจาก 7 วันที่ไม่ได้ปล่อยน้ำเชื้อใส่เหล่านักโทษสาว พวกผู้คุมเลยระเบิดความเงี่ยนเต็มสูบในคืนนี้ คืนแรกที่ได้กลับมาเล่นสนุกกับของเล่นของพวกมัน ตอกย้ำความเป็นนายบ่าวให้หญิงสาวที่เกือบจะเหลิงดีใจต้องกลับมาสำเหนียกว่า พวกเธอเป็นได้แค่ก้อนเนื้อที่มีไว้สำหรับสกัดสารเคมี ณ ที่แห่งนี้

    และเมื่อตะวันลับขอบฟ้า ร่างกายของพวกเธอก็มีไว้เพื่อบำเรอกามกิจ สนองตัณหาให้พวกผู้คุมจนกว่าพวกมันจะพอใจ

    4 ทุ่มครึ่ง พวกมันทั้งหมดออกจากห้องไป ทิ้งให้หญิงสาวทั้ง 5 นอนหอบหายใจบนเตียงของตัวเอง พวกเธอถูกฉีดน้ำเชื้อใส่เต็มมดลูก ในปาก และรูก้น 

    ไม่มีใครเหลือเรี่ยวแรงพอจะลุกมาอาบน้ำหรือเปลี่ยนเสื้อผ้า พวกเธอหลับไปทั้งอย่างนั้น

    และเช้าวันถัดไปก็มาถึง

....

(จบตอน)