2. ซีนแรกของมิกิ - สายลับผู้ทำงานผิดพลาด

 มิกิยืนอยู่ในห้องมืดๆ

    เธอยังไม่เข้าใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น ทันใดนั้นเอง หน้าจอโฮโลแกรมก็กระพริบขึ้นตรงหน้า ไม่สิ ในลูกตาของเธอด้วยซ้ำ

/ ตัวละคร - สายลับ

/ สถานะ - ถูกจับ

/ สถานะ - ไม่สามารถหลบหนีได้

/ สถานะ - ขัดขืนได้

/ สถานะ - ไร้กำลัง

/ สถานการณ์ - สายลับถูกจับ และกำลังจะถูกรุมโทรมข่มขืนต่อเนื่อง

/ ฉากหลัง - ซ่องโจร

    ข้อความพวกนี้มันอะไรกัน? เธอคิดในใจ และคำตอบก็เข้ามาในหัวเธอทันที เสียงของนักวิจัยดังชัดเจน

    "มันคือสถานการณ์สมมติ..." มิกิพยายามทำความเข้าใจ "เธอจะได้รับบทบาทสมมติ และต้องเล่นไปตามเรื่องราวนั้นๆ เหมือนเกมส์ RPG นั่นแหละ"

    "เพียงแต่...บทของเรื่อง หรือเนื้อหา ถูกกำหนดโดยชั้นเอง และเธอไม่สามารถทำอะไรได้นอกจากสิ่งที่ถูกกำหนดใน Simulator นี้"

    "ขอให้สนุกกับสถานการณ์แรกล่ะ" เสียงมันหายไปทันที

    มิกิพยายามดิ้น เธอพบว่าแขน 2 ข้างเธอถูกล่ามไว้ด้วยโซ่เส้นใหญ่ กุญแจมือหนังถูกมัดแน่นไว้ที่ข้อมือ ถ้าเป็นเหตุการณ์ปกติเธอคงจะดิ้นและหาทางหนีออกไปได้ไม่ยากนัก แต่ตอนนี้เหมือนร่างกายไม่ใช่ของเธอเท่าไหร่

    เธอมองเห็น รู้สึกได้ถึงความร้อนในอากาศ ขนลุก สัมผัสที่ผิวหนัง เหมือนร่างกายปกติของเธอ เสียงพัดลมดูดอากาศดังไกลๆ เสียงน้ำหยดจากก๊อกน้ำ กลิ่นเหม็นอับ คาวๆ ชื้นๆ

    เธอสัมผัสทุกอย่างได้ทั้งหมด แม้แต่ความเจ็บที่ข้อมือทุกครั้งที่เธอพยายามดิ้น มันเหมือนจริงมาก ไม่สิ มันคือของจริงเลยทีเดียว

    ยกเว้น

    การควบคุมร่างกายของเธอ

    เธอควบคุมร่างกายตัวเองนอกเหนือจากบทบาทที่ได้รับนี้ไม่ได้

    มันบอกว่า ห้ามหนี ขัดขืนได้ แต่ไร้กำลัง บ้าไปแล้ว นี่มันคือ Simulator ที่เหมือนจริงจนน่าขนลุก

    และก่อนที่เธอจะคิดอะไรมากไปกว่านั้น ชาย 2 คนก็โผล่มาจากไหนไม่รู้

    ไม่สิ 3... 4... 5... จำนวนพวกมันเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เธอไม่รู้ว่ามันโผล่มาจากไหน แต่ระบบสร้าง "ตัวละคร" พวกนี้ได้เหมือนจริงจนน่ากลัว

    "อีนี่น่ะเหรอที่โดนจับได้?" ชายที่เหมือนหัวหน้าพูด

    "ใช่ครับลูกพี่" ลูกน้องตอบ "เอาไงต่อดีครับ?"

    "ไม่น่าถาม" หัวหน้าเดินมาที่เธอ "จัดการสั่งสอนมันเหมือนเดิมน่ะสิ หุ่นเด็ดๆแบบนี้ นานๆจะหลุดมาถึงมือสักคน" มันบีบนมเธออย่างแรง "คืนนี้เล่นแม่งจนเช้าเลยพวกมึง"

     ลูกน้อง 10 กว่าคนเฮลั่น เสียงหัวเราะและผิวปากดังก้องห้องมืดสลัวนั้นจนเหมือนไฟจะกระพริบเพราะแรงเชียร์ของพวกมันเลยทีเดียว

    ชุดหนังของมิกิถูกกรีด กระชาก ทำลายออกอย่างรวดเร็ว มันเฉือนชุดหนังเธอจนขาดเป็นริ้วๆ เสื้อในสีดำของเธอก็ถูกตัดขาดไปด้วยอย่างง่ายดาย

    พวกมันฉีดยาเสพติด หรือไม่ก็ยาปลุกเซ็กส์ให้เธอ 2 เข็ม เธอขนลุก มึนหัว และเงี่ยนขึ้นทันทีอย่างควบคุมตัวเองไม่ได้

    ชายที่เป็นหัวหน้าถอดกางเกงมันออก มันเดินมาตรงหน้าเธอ ยกขาเธอขึ้นข้างนึง แล้วดันควยยาวๆนั่นเข้าไปในร่องหีเธอทันที

    มิกิร้องลั่น

    เธอรู้ตัวว่านี้คือสถานการณ์ใน Simulator แต่มันก็เหมือนจริงเกินไป ความรู้สึกจากรูขุมขน ทุกส่วนของร่างกายเธอตอบสนองต่อภาพและเหตุการณ์ตรงหน้าแทบจะ 100%

    มิกิกรีดร้อง ควยหนาๆของไอ้ตัวหัวหน้านั่นกระหน่ำใส่ร่องเนื้อเธออย่างบ้าคลั่ง รุนแรง และป่าเถื่อน เธอทั้งเจ็บปวด ทรมาน และเสียวซ่านไปพร้อมๆกัน ซึ่งอย่างหลังดูเหมือนจะค่อยๆเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

    มันอัดควยกระแทกใส่เธอไม่ยั้ง อีกมือก็บีบนมขาวๆของเธออย่างเมามัน มิกิที่ถูกล็อคแขนไว้เหมือนถูกแขวนไว้กลางอากาศ ปล่อยให้มันข่มขืนเธออย่างสนุกสนาน

    เธอกรีดร้อง พยายามอ้อนวอน ขอให้มันหยุด 

    "อย่า...พอแล้ว... ได้โปรด... หยุดเถอะ...ปล่อยชั้นไป... อ๊าาาาาา......"

    นั่นคือบทละครที่เธอถูกบังคับให้พูดและทำตาม ซึ่งแน่นอนว่ามันมีแต่จะทำให้มันกระหน่ำควยใส่เธอหนักขึ้นไปอีก

    "กูไม่ไหวแล้ว ขอแตกในก่อนเลยละกันนะ" มันตะโกนลั่น ก่อนอัดควย ฉีดน้ำเชื้อเข้าไปเต็มมดลูกเธอ 

    "ลูกน้องกูทุกคนจะเย็ดมึงทั้งคืนจนท้องเลย คอยดู" มันพูดจบก็ถอนลำควยออก และชายทั้งห้องต่างก็เข้ามารุมทึ้งเธออย่างบ้าคลั่ง ทำเธอเหมือนเป็นก้อนเนื้อ เสพระบายความใคร่กับเธออย่างป่าเถื่อนและรุนแรงจนเธอแทบเป็นบ้า

    ...

    หน้าจอแสดงข้อมูลและตัวเลขจำนวนมาก นักวิจัยมีสีหน้าพอใจ "แค่ 10 นาที เสร็จไป 4 ครั้งแล้ว ไม่เลวแฮะ"

    ในสถานการณ์จำลอง เวลาจะถูกทำให้คลาดเคลื่อน ตัวละครในนั้นอาจรู้สึกเหมือนเวลาผ่านไป 1 ชั่วโมง 1 วัน หรือ 1 ปี โดยที่ความเป็นจริงคือเวลาแค่ 1 นาทีเท่านั้นก็ได้ ขึ้นอยู่กับการใส่คำสั่งป้อนข้อมูลของนักวิจัยเอง

    มันเห็นร่างของมิกิที่นั่งตัวสั่นอยู่บนเก้าอี้ น้ำลายไหลหกไปตามลำคอ เธอปล่อยฉี่ออกมาจนเลอะกางเกงไม่รู้ตัว หุ่นยนต์เข้ามาทำความสะอาดทันทีอย่างรู้งาน

    นักวิจัยเหลือบมองหลอดแก้วที่ถูกเชื่อมต่อกับสายยางเส้นหนึ่งติดกับปลอกคอเธอ มันทำหน้าที่ดูดสารเคมี "ราคาแพง" ต่างๆที่ถูกหลั่งออกมาจากร่างกายในขณะที่ถึงจุดสุดยอด

    หลอดแก้ว 5 หลอดเรียงติดกัน บางหลอดเริ่มมีของเหลวไหลเพิ่มเข้ามาอย่างเห็นได้ชัด

    "ไม่เลว..." นักวิจัยพูด "แต่เพิ่มการกระตุ้นอีกหน่อยก็ท่าจะดี"

    มันกดคีย์บอร์ด ส่งคำสั่งเข้าไปใน Simulator ก่อนจะก้มลงดูดเลียหัวนมเธออีกครั้ง มิกิสะดุ้งตัวตาม เธอแยกไม่ออกแล้วว่าสัมผัสไหนเป็นเรื่องจริงหรือเหตุการณ์จำลองในหัวกันแน่

...

    เธอรู้สึกตัวอีกที ภาพตรงหน้าก็เปลี่ยนไปแล้ว

    มิกิถูกขึงอยู่บนโต๊ะเหล็กในท่านอนคว่ำ ข้อมือถูกรัดแน่นกับขาโต๊ะด้านไกล ส่วนข้อเท้าก็ถูกรัดติดกับขาโต๊ะอีกฝั่ง ในปากเธอมีลูกตุ้มหนังอุด สายหนังรัดรอบต้นคอ ร่างกายเธอเปลือยเปล่าล้อนจ้อน

    ชายคนหนึ่งที่เธอมองไม่เห็นหน้ากำลังเย็ดเธออยู่จากด้านหลังอย่างเมามัน

    "อีนี่แม่งเด็ดจริงๆว่ะ..." มันพูด "เย็ดกี่รอบก็ไม่เบื่อ"

    "เออ... กูเย็ดมันมา 4 วันแล้วติดแล้ว แตกในไปวันละ 3-4 รอบได้" เพื่อนมันที่กำลังนั่งเล่นไพ่อยู่ที่โต๊ะอีกตัวตอบกลับ

    "กูนี่เย็ดมันวันละไม่ต่ำกว่า 5 น้ำได้มั้ง" เพื่อนมันอีกคนพูด "เมื่อวานกูล่อไป 7-8 รอบ เล่นเอาน้ำหมดตัวเลยว่ะ

    มิกิที่สะลึมสะลือไม่ค่อยเข้าใจสิ่งที่พวกมันพูด ตอนนี้เธอหมดแรงจะขัดขืนอีกแล้ว ร่างกายเธอบอบช้ำ ความทรงจำในหัวผ่านเข้ามาเป็นระลอก

    เธอถูกไอ้พวกนี้จับตัวได้ พวกมันรุมข่มขืนเธออย่างหนักตั้งแต่วันแรก

    และวันที่ 2 ก็เช่นกัน

    วันที่ 3 ผ่านไป

    นี่น่าจะเป็นวันที่ 4

    เธอไม่รู้วันรู้คืน

    สิ่งเดียวที่เธอได้รับคือการข่มขืน และน้ำเชื้อที่ถูกกระหน่ำฉีดเข้าไปในมดลูกเธอ ไม่ปล่อยให้เธอได้พักแม้แต่น้อย

    ในแต่ละวันผ่านไปโดยการที่มิกิจะถูกขึงไว้ที่เตียง เก้าอี้ หรือตรงไหนก็ตามที่พวกมันต้องการ ฉีดยาเสพติดให้เธอ แล้วผลัดกันข่มขืนเวียนเทียนเธอจนกว่าเธอจะสลบ

    และแม้เธอจะตื่นมาอีกครั้ง พวกมันก็ยังไม่เลิก

    พวกมันไม่เคยปล่อยให้เธอไปฉี่ เมื่อเธอกลั้นไม่ไหว เธอก็แค่ปล่อยออกมา และหวังว่าพวกมันจะหยุดเย็ดเธอบ้างสัก 10 หรือ 20 วินาที

    แต่บางครั้ง มันก็ไม่หยุด

    ถ้าเธอปวดขี้ เธอจะตด และพวกมันคนที่กำลังเย็ดเธออยู่ จะกระหน่ำควยจนน้ำแตก และลากเธอไปห้องน้ำ บังคับให้เธอถ่ายหนักจนเสร็จ ฉีดน้ำล้างก้นให้ แล้วลากเธอไปเย็ดต่อทันที

    มิกิได้พักบ้าง วันละ 4... ไม่สิ 3 ชั่วโมงได้มั้ง

    นอกนั้น เมื่อร่างกายเธอไม่ไหว เธอก็จะหมดสติไปเอง

    อาหาร...พวกมันป้อนเธอด้วยอาหารเหลวๆ คล้ายอาหารหมา เธอแทบจะกินมันไม่ได้ บางครั้ง พวกมันก็ชักว่าวใส่ในชามข้าว และบังคับให้เธอกินมันให้หมด ซึ่งเธอต้องทำตามที่พวกมันสั่ง ไม่สิ... โปรแกรมนั่นสั่งให้เธอทำตามที่พวกมันต้องการ โดยขัดขืนไม่ได้

    วันที่ 5 ผ่านไป

    วันที่ 6...7...8...

    เธอถูกข่มขืน รุมโทรม ไปเรื่อยๆ จนผมเธอเริ่มยาว และท้องเธอเริ่มโต

    เธอท้อง....

    และในวันหนึ่ง เหยื่อรายใหม่ก็มาแทนที่เธอ

    เธอเห็นตัวเธอเอง มิกิอีกคน ที่ยังผมสั้น หน้าตาดูดี และยังมีเสื้อผ้าครบ ชุดสายลับนั่นยังไม่ขาด เธอถูกลากเข้ามาที่ห้องในสภาพหมดสติ และเริ่มถูกจับขึงไว้กลางห้องเดียวกับเธอที่ท้องเริ่มใหญ่

    "ได้เด็กใหม่มา อีนี่ก็หมดประโยชน์แล้วสินะ"

    เธอถูกลากไปที่ห้องด้านหลังที่มีกลิ่นคาวเลือด เสียงปืนดังขึ้น และเธอก็ล้มลง ภาพตรงหน้าดำมืดทีละนิด

......

......

......

    มิกิรู้สึกตัวอีกครั้ง

    เธอกลับมาที่ห้องของนักวิจัย

    เธอยังนั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวเดิม รู้สึกได้ถึงน้ำเปียกๆเต็มหว่างขา และเหงื่อที่ไหลท่วมเสื้อนักโทษ

    เธอหอบหายใจหนักหน่วงจนตัวโยน ความทรงจำเมื่อกี้คือภาพลวงตา เธอแทบจะแยกไม่ออกกับเรื่องทั้งหมดที่เพิ่งผ่านไปหยกๆ

    "เป็นไง...เหมือนจริงดีมั้ย?" นักวิจัยถาม "เพิ่งจะผ่านไป 15 นาทีเอง เธอเสร็จไปตั้ง 10 รอบได้"

    15 นาทีงั้นเหรอ...เธอรู้สึกเหมือน 4-5 เดือนได้

    ไม่จริงน่า ความทรงจำนั่นดูเหมือนจริงมากๆ

    เธอถูกพวกนั้นข่มขืนตลอด 5 เดือนนี่นา

    แค่ 15 นาที...เองงั้นเหรอ?

    มิกิมองไม่เห็นเพราะหน้ากากนั่นดำสนิท เธอได้ยินเสียง และกลัวจนตัวสั่น เริ่มอยากจะอ้อนวอนให้เรื่องนี้จบลงเสียที แต่ก็พูดอะไรไม่ออกเพราะปากที่โดนอุดอยู่

    "ดูเหมือนเคมีที่ดูดออกมาได้ อยู่ในเกณฑ์คุณภาพที่ดีพอใช้เลยทีเดียว งั้นก็..เริ่มยกสองกันต่อเลยดีมั้ย?"

    คำถามนั่นไม่ได้ต้องการคำตอบ และมิกิก็ตอบไม่ได้ เธอได้ยินเสียงคีย์บอร์ด และตัวยาอีกหลอดก็ถูกฉีดเข้าไปที่ต้นคอของเธอ 

    ภาพตัดไปทันที

....

(จบตอน)