12. Stage -- การล่าแม่มด

 เมื่อ Simulation ทำงาน ภาพตรงหน้าของมิกิก็เปลี่ยนไป

    มิกิถูกล่ามไว้ด้วยโซ่ตรวน

    เธออยู่ในคุกใต้ดินมืดๆอีกแห่ง บรรยากาศที่นี่มีกลิ่นที่แตกต่างออกไปจากคุกเมื่อตอนเช้า

    ที่คอของมิกิมีตรวนที่ทำด้วยแผ่นไม้หนาๆ มันยึดข้อมือเธอไว้ในระดับเดียวกับลำคอ เธอนั่งพิงผนังห้องขังเปียกชื้นนั่น

    มิกิเห็นเสื้อผ้าตัวเอง เธอใส่ชุดเดรสราคาถูกที่ดูโทรมและเก่า บางส่วนขาดวิ่น เธอน่าจะถูกขังอยู่ที่นี่มาสักพักใหญ่ๆแล้ว

    ข้างๆของเธอคือหญิงสาวอีกคนที่เธอคุ้นหน้า

    แคทเทอรีน รหัสนักโทษ 019 ถูกจองจำไว้ไม่ต่างกับเธอ

    "นี่มันบ้าอะไรกัน?" แคทเทอรีนที่ตอนนี้มีแค่เสื้อผ้าสกปรกอยู่บนร่าง เริ่มสบถ

    และระบบก็กระพริบหน้าต่างแจ้งเตือน

/ Stage - การล่าแม่มด

/ สถานะร่างกาย - ไม่มีแรง,ไร้ทางขัดขืน

/ สถานะจิตใจ - ต่อต้าน,ไม่ยินยอม,หวาดกลัว

/ เป้าหมาย - รับบทลงโทษสำหรับแม่มด 10 วัน

    "เวรเอ๊ย...ซีนข่มขืนอีกแล้วเหรอ?" แคทเทอรีนสบถ และนั่นคือประโยคสุดท้ายที่เธอสามารถพูดได้ด้วยตัวเอง

    โปรแกรมเริ่มทำงาน และชายที่ท่าทางเหมือนขุนนางเดินเข้ามาในคุกพร้อมกับผู้คุม

    "นัง 2 คนนี้เหรอ?" มันถาม

    "ใช่ครับ" ผู้คุมตอบ "ท่านพึงพอใจไหมครับ?"

    ขุนนางคิดสักพัก

    "ไม่เลว พาตัวพวกมันไปที่คฤหาสน์ข้า"

    และพวกเธอทั้ง 2 ก็ถูกลากออกจากคุกไปตามทางเดิน กระสอบถูกปิดคลุมใบหน้า พวกเธอมองอะไรไม่เห็น

    หลังจากรถม้าวิ่งมาได้เกือบชั่วโมง พวกเธอก็ถูกพาเข้าไปที่คฤหาสน์ใหญ่ที่ชานเมือง

    ปลายทางของพวกเธอคือห้องใต้ดินที่ทั้งมืดและมีกลิ่นเหม็นอับของสิ่งปฏิกูลหลายอย่าง หนึ่งในนั้นคือเลือดและปัสสาวะ

    เมื่อกระสอบถูกดึงออก พวกเธอก็ยืนอยู่กลางห้อง

    ตรวนไม้ที่ยึดคอพวกเธออยู่ ถูกดึงให้โน้มตัวลงมาประกบกับแท่นเหล็กระดับเอว ทั้งสองคนถูกจับให้ยืนก้มตัวไปข้างหน้า

    ข้อเท้าพวกเธอถูกตรวนเหล็กยึดไว้กับพื้น

    คนรับใช้ที่เป็นชายร่างใหญ่ 2 คนฉีกกระชากเสื้อผ้าของพวกเธอออกอย่างง่ายดายเหมือนผ้าขี้ริ้ว ก่อนจะดึงเชือกเส้นใหญ่จากเพดาน ลงมาผูกเอวพวกเธอไว้ ทำให้พวกเธอย่อตัวหรือนั่งลงไม่ได้

    ตอนนี้พวกเธอทั้ง 2 อยู่ในท่าที่พร้อมจะถูกลงโทษเรียบร้อยแล้ว

    ถังน้ำถูกหยิบมาสาดไปที่ร่างพวกเธอ ชำระล้างคราบขี้ไคลที่หมักหมมอยู่หลายวันออก มันใช้ผ้าเช็ดไปตามตัวของพวกเธออย่างแรง ทั้งขัดทั้งถูไปตามซอกหลืบของร่างพวกเธอเท่าที่ทำได้

    "เช็ดข้างในด้วย...เยอะๆเลย" ขุนนางสั่ง

    และชายร่างใหญ่ก็เริ่มเอาผ้าขนหนูมัดพันกันเป็นเกลียวยาวแข็งๆ จุ่มน้ำ แล้วยัดเข้าไปในร่องเนื้อของพวกเธอจากด้านหลัง

    มิกิกับแคทเทอรีนกรีดร้องแทบจะพร้อมกัน เสียงดังลั่นห้อง เปลวไฟจากคบเพลิงสั่นไหวกระเพื่อม ส่ายเงาของพวกเธอไปรอบห้อง

    เมื่อพวกมันทำความสะอาดมดลูกของพวกเธอจนเสร็จ ชายร่างใหญ่ก็ถูกสั่งให้ออกจากห้องไป เหลือไว้แค่ขุนนาง

    มันเป็นชายร่างท้วม หน้าตาอุบาทว์คนหนึ่งที่ดันเกิดในตระกูลผู้ดี มันเริ่มถอดกางเกงของมันออกอย่างช้าๆ เอาไปแขวนไว้ที่ราวใกล้ประตูห้อง

    "ขอลิ้มลองรสชาติพวกเจ้ดูหน่อยละกันนะ"

    มันพูดพร้อมกับเดินไปที่ด้านหลังของแคทเทอรีน

    "ได้ข่าวว่าเจ้าฤทธิ์เยอะพอดูเลยนี่" มันจับก้นขาวอวบได้รูปของแคทเทอรีนไว้เต็มมือ ก่อนแหย่นิ้วเข้าไปในร่องสวาทของเธอและล้วงควักอย่างเชี่ยวชาญ

    แคทเทอรีนพยายามกลั้นเสียงร้องเอาไว้ เธอทำได้แค่ก้มหน้าและปล่อยให้มันทำต่อไป หวังว่าเรื่องนี้จะจบลงเร็วกว่าที่เธอคิด

    --- 10 วันงั้นเหรอ? --- มิกิคิด เธอยังจินตนาการเรื่องอื่นนอกจาก Sex ไม่ออก

    และมันก็เริ่มต้น

    ขุนนางจ่อหัวควยของมันไปที่ร่องสวาทของแคทเทอรีน

    มันค่อยๆเบียดท่อนเนื้อแข็งๆนั่นเข้าไปในร่างเธอ

    แคทเทอรีนกรีดร้องลั่น

    ระบบแจ้งเตือนว่าเธอเป็นสาวบริสุทธิ์ที่ยังไม่ผ่านมือชาย นั่นทำให้เธอเจ็บปวดและทรมานกว่าปกติอีกหลายเท่า

    เลือดหยดเล็กๆไหลซึมออกมาตามต้นขาแคทเทอรีน

    ขุนนางยิ่งเร่งความเร็ว ไม่นาน มันก็ฉีดน้ำเชื้อใส่เข้าไปในมดลูกแคทเทอรีนจนเต็มรัก ทำเอาเธอตัวสั่นกระตุกทรมานจนน้ำตาไหลออกมา

    นั่นคือบทบาทที่ระบบมอบให้ เธอคือสาวบริสุทธิ์

    และพอมันเสร็จกิจกับแคทเทอรีน มันก็เดินมาหามิกิ ลำควยเปียกแฉะของมันยื่นมาตรงหน้าเธอพอดี

    "จัดการซะ ทำความสะอาดให้เรียบร้อย" มันสั่ง และมิกิก็อ้าปาก

...

    หลังจากมันแตกในใส่พวกเธอจนพอใจ มันก็ใส่กางเกง และเดินออกจากห้องขังนั่นไป ปิดประตูทิ้งพวกเธอให้ยืนหมดแรงอยู่กลางห้องคาตรวนพันธนาการนั่น

    น้ำเชื้อเหนียวๆสีขาวขุ่นไหลหยดไปตามต้นขาขาวๆของพวกเธอ

    แคทเทอรีนโดนไป 2 น้ำ ส่วนมิกิโดนแตกในไปครั้งเดียว แต่น้ำกามของมันก็ไม่ได้น้อยกว่าแคทเทอรีนเลยแม้แต่น้อย

    ที่สำคัญ มิกิเองก็ได้รับบท - สาวบริสุทธิ์ - เช่นกัน เธอเจ็บปวดและแสบร้อนที่หว่างขาเกินบรรยาย เลือดหยดเล็กๆไหลปนไปกับน้ำกามสีขาวขุ่นนั่น

    หลังจากถูกทิ้งไว้ในห้องเกือบชม. ประตูห้องก็เปิดออกอีกครั้ง

    หนนี้มีชายวัยกลางคนเดินเข้ามาในห้อง มิกินับได้ 7 คน รวมขุนนางคนเดิมที่เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว

    ทุกคนมีกลิ่นเหล้าเหม็นหึ่ง พวกมันเมาได้ที่ทีเดียว

    "เชิญพวกท่านทุกคนสนุกสนานได้เต็มที่" ขุนนางพูด "รถม้าจะรอท่านอยู่ที่หน้าคฤหาสน์เมื่อท่านต้องการ" พูดจบ มันก็เดินออกจากห้องไป 

    และพอประตูปิดลง ชายทั้ง 6 คนก็เริ่มลงมือข่มขืนพวกเธออย่างสนุกสนาน

....

    3 ชั่วโมงแห่งความทรมานผ่านไปอย่างเชื่องช้า...

    มิกิกับแคทเทอรีนถูกผลัดกันข่มขืนทั้งจากด้านหลังและด้านหน้า พวกเธอถูกสั่งให้กลืนน้ำกามที่แตกใส่ปากเธอจนหมด

    ชายทุกคนจัดการพวกเธออย่างป่าเถื่อน และโหดร้ายกว่าที่พวกเธอคิดเอาไว้เยอะมาก

    บางคนก็ต่อยท้อง ตบหน้า บีบคอ ทุบตีพวกเธอด้วยมือเปล่า ลงไม้ลงมือกับพวกเธออย่างโรคจิต

    พวกมันทุกคนใช้อุปกรณ์ทรมานที่วางไว้บนโต๊ะแทบทุกอย่าง ของเล่นที่มีไว้ทรมานร่างกายพวกเธอหลายชิ้นถูกเอามาใช้เล่นสนุกกับเรือนร่างของหญิงสาวทั้งสอง เสียงหัวเราะดังตลอดค่ำคืนอันยาวนาน

    แส้หนังถูกฟาดใส่หลังและก้นจนผิวหนังเป็นรอยแดง

    ไม้หนีบขนาด 3 นิ้วที่ห้อยตุ้มเหล็กลูกเล็กๆถูกหนีบไว้ที่หัวนม ดึงรั้งจนพวกเธอเจ็บและทรมานแทบบ้า

    แต่ที่แย่ที่สุด คือท่อนไม้ที่ทำเป็นรูปจำลองของอวัยวะเพศผู้ ขนาดของมันยาวร่วม 10 นิ้ว พวกมันใช้แหย่และแทงเข้าไปในมดลูกของพวกเธออย่างสนุกสนาน

    ยิ่งพวกเธอร้องเสียงดังพวกมันยิ่งชอบ

    ถ้าพวกเธอถึงจุดสุดยอด มันจะยิ่งทำหนักกว่าเดิม

    เมื่อพวกเธอฉี่ราด เสียงหัวเราะก็ดังยิ่งขึ้น

    และพอพวกมันเริ่มยัดควยเข้าไปในรูก้นของพวกเธอ นั่นคือนรกขุมที่ลึกและเจ็บปวดยิ่งกว่าเดิม

    ....

รุ่งอรุณได้มาถึง

    หลังหญิงสาวทั้ง 2 ถูกทรมานอยู่นานเกือบ 7 ชั่วโมง ชายคนสุดท้ายก็อัดน้ำเชื้อของมันเข้าไปเต็มมดลูกของมิกิ ก่อนมันจะใส่เสื้อผ้าและเดินออกจากห้องนั่นไป

    พวกเธอหมดสติไปในท่านั้น นั่นคือช่วงเวลาที่พวกเธอได้พักผ่อน หลังจากผ่านนรกมาตลอดคืน

    ...

    น้ำถูกสาดเข้าไปที่ใบหน้าของมิกิ

    เธอสะดุ้งตื่นขึ้นมาในท่าเดิม และได้ยินเสียงแคทเทอรีนที่โดนสาดน้ำเช่นเดียวกันอยู่ข้างๆ

    "พวกเจ้าพักมาพอแล้ว" ขุนนางยืนอยู่ห่างออกไป มิกิเห็นชายร่างใหญ่เก็บถังน้ำ และมันอีกคนกำลังเตรียมอะไรบางอย่างที่โต๊ะริมผนัง

    พอมันเตรียมเสร็จ มันก็หิ้วถังไม้เดินมาที่พวกเธอ

    ชายคนที่สาดน้ำ จิกหัวพวกเธอให้แหงนหน้าขึ้น มันยัดแท่งกลมๆที่คล้ายท่อเข้าไปในปากมิกิ ท่อนั่นผูกติดกับสายหนัง ซึ่งมันดึงรั้งใบหน้าของเธอให้แหงนขึ้น และผูกปลายสายหนังไว้ที่ตรวนบริเวณท้ายทอย

    มิกิแหงนหน้าและอ้าปาก เธอขยับอะไรที่หัวไม่ได้เลยนอกจากกระพริบตา หวาดกลัวสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น

    "ได้เวลาอาหารเช้าแล้ว" ขุนนางออกคำสั่ง และชายร่างใหญ่ก็หยิบกรวยที่ทำจากไม้ขึ้นมา ยัดเข้าไปในช่องที่อยู่ในปากมิกิได้อย่างพอดี

    กรวยนั่นตั้งแหงนขึ้น มันประคองกรวยไว้ให้อยู่นิ่ง เพื่อให้ชายอีกคนป้อนอาหารจากในถังไม้เข้าไปในปากของเธอได้

    ข้าวต้มเหลวๆที่ยังอุ่นๆอยู่ ถูกตักขึ้นมาด้วยกระบวยอันใหญ่ มิกิไม่มีทางขัดขืน ชายตรงหน้าเทอาหารเหลวๆนั่นเข้าไปตามกรวย และรสชาติสุดทุเรศก็กระแทกเข้าไปในลำคอของเธอ

    ส่วนผสมหลักของอาหารเหลวนี่คือข้าวต้ม พูดให้ถูกคือเศษข้าวต้มของคนใช้ในบ้านที่กินเหลือ ปกติเศษพวกนี้จะเอาไปใช้ให้อาหารหมู แต่วันนี้มันเป็นอาหารของพวกเธอ

    นอกจากข้าวต้มเหลวๆ ก็ยังมีอาหารอย่างอื่นอีก

    เศษขนมปัง นมที่เริ่มบูด เศษผลไม้ ฯลฯ

    พูดให้ถูกคือ อาหารเหลือทั้งหลายถูกบดให้เป็นชิ้นเล็กๆ และเอามากรอกใส่ปากของมิกิเพื่อเป็นอาหารของเธอในวันนี้ และน่าจะหลังจากนี้ต่อๆไป

    มันกรอกอาหารเข้าไปจนเธอสำลัก ตาเหลือก น้ำตาไหล ชายตรงหน้าตักข้าวต้มขึ้นมาอีกครั้ง และกรอกเข้าไปซ้ำๆ มิกิที่กลืนไม่ทันสำลัก หายใจไม่ออก และบางส่วนของอาหารก็ถูกพ่นออกมาทางจมูก

    เธอทรมานจนแทบหมดสติ สองมือที่ถูกล็อคไว้กับตรวนไม้กำแน่น แต่ก็ทำอะไรมากกว่านั้นไม่ได้

    มันตักข้าวต้มกรอกปากเธอ 4-5 กระบวยใหญ่ๆ ก่อนจะดึงกรวยไม้ออก และเริ่มหันไปป้อนอาหารให้แคทเทอรีนบ้าง

    เธอดิ้นพล่าน แต่ก็มีสภาพไม่ต่างจากมิกิ แคทเทอรีนถูกล็อคใบหน้าไว้ และถ่างปากให้อ้าออก อมกรวยนั่นเพื่อกินเศษอาหารเหลวนั่นเช่นเดียวกัน

    พอมันป้อนเธอเสร็จ 5 ช้อน มันก็กลับมาป้อนมิกิอีกรอบ

    และสลับกันกับแคทเทอรีนอีกครั้ง..และอีกครั้ง

    ทำซ้ำไปมาจนถังไม้นั้นว่างเปล่า พวกเธอกลืนเศษอาหารเหล่านั้นไปมากเท่าที่พวกมันต้องการ

    และพวกมันก็ออกจากห้องไป ทิ้งขุนนางไว้กับพวกเธอ

    ซึ่งมันก็ปลดกางเกงออก และเริ่มจัดการพวกเธออีกคนละรอบ เป็นอาหารหวานหลังมื้อเช้า ก่อนเสร็จกิจและมันก็ออกจากห้องไป

....

    พวกเธอถูกทิ้งไว้ไม่นาน ประตูก็เปิดออกอีกครั้ง

    ชายวัยกลางคน 2 คนที่ไม่ใช่ชายตัวใหญ่ก่อนหน้าเดินเข้ามาในห้อง ถือถังไม้เปล่าๆมาด้วยใบหนึ่ง และอีกใบมีน้ำอุ่นๆอยู่เกือบเต็มถัง

    พวกมันไม่อธิบายอะไร เดินมาข้างหลังแคทเทอรีน และวางถังเปล่านั่นลงตรงใต้หว่างขาของเธอ ก่อนหยิบอะไรบางอย่างออกมา

    "พวกแกต้องขับถ่ายของเสีย" มันพูดแค่นั้น แล้วยัดดุ้นไม้เข้าไปในรูก้นของเธอ มันคือกระบอกฉีดน้ำ ข้างในเป็นน้ำอุ่นๆ พอมันกดมือ น้ำอุ่นก็ทะลักเข้าไปในก้นของแคทเทอรีน เธอร้องลั่น และพอมันฉีดน้ำอุ่นจนหมดหลอด มันก็ดูดน้ำจากถังขึ้นมา และทำซ้ำอีก 2-3 รอบ

    และหลังจากนั้นไม่นาน ของเสียของแคทเทอรีนก็ไหลทะลักพรั่งพรูออกมาจากก้นของเธอ ไหลหกลงไปเต็มถังเปล่าที่ถูกวางไว้ตรงพื้นใต้หว่างขา

    และพอเธอปล่อยของเสียจนหมด มันก็ย้ายถังเหม็นๆนั่นมาที่มิกิ เป็นตาของเธอบ้าง

    น้ำอุ่นถูกฉีดเข้าไปอีก 3 ครั้ง และมิกิก็ปล่อยของเสียจนเต็มถัง

    และพวกมันก็ฉีดน้ำทำความสะอาดรูก้นพวกเธออีกคนละครั้ง ก่อนถูพื้นทำความสะอาดไม่นานนัก ก็หยิบถังของเสียนั่นเดินออกจากห้องไป ทิ้งพวกเธอไว้ในห้องเช่นเดิมอีกพักใหญ่ๆ

...

    เวลาผ่านไปไม่นานนัก ประตูห้องเปิดอีกครั้ง

    ชาย 4-5 คนเข้ามาในห้อง

    พวกมันแต่ตัวมอซอ ดูเหมือนคนงานหรือคนใช้ในคฤหาสน์ 

    ขุนนางบอกว่าคนงานชายในคฤหาสน์ทุกคน สามารถเล่นสนุกกับความบันเทิงในห้องใต้ดินได้ และหลังจากคำประกาศนั้นสิ้นสุดด พวกมันก็ลงมาที่นี่ทันที

    พอประตูห้องปิดลง ชายทั้ง 5 ก็เริ่มจัดการสองสาวอย่างเมามัน

...

    หลังจากพวกมันเสร็จสมกามกิจไปคนละ 2-3 รอบ ก็ได้เวลาอาหารกลางวันอีกครั้ง

    เศษอาหารถูกกรอกใส่ปากพวกเธอทั้งคู่เหมือนตอนเช้าในเวลาไม่นานนัก

    หลังจากนั้น ชายกลุ่มถัดไปก็เดินเข้ามาในห้องเพื่อเสพความบันเทิงจากพวกเธอต่อ

    พวกมันคือทหาร

    ขุนนางต้อนรับแม่ทัพเพื่อนสนิท และเชื้อเชิญให้ทหารของแม่ทัพได้ปลดปล่อยตัณหากับของเล่นในห้องใต้ดิน ซึ่งแม่ทัพก็ออกคำสั่งทันที

    ทหารกลุ่มแรกเข้ามาจัดการพวกเธอทั้งสองในห้อง พวกมันมีกัน 7 คน

    และหลังจากนั้นไม่นาน จำนวนก็เพิ่มเป็น 2 เท่า

    ดูเหมือนทหารเกือบครึ่งค่ายจะตรงมาที่นี่เพื่อเสพความบันเทิงจากร่างกายพวกเธอตามที่หัวหน้าของมันยื่นให้

    ...

    ผ่านไปจนถึงกลางคืน

    ดวงตะวันลับขอบฟ้าไฟแล้ว แต่ทหารในห้องกลับไม่ได้ลดลงเลย พวกมันมีมากกว่าเดิมอีกมาก

    ทหารชายกว่า 40 คนได้เสพสุขกับเรือนร่างของพวกเธอไปแล้ว พวกมันส่วนใหญ่ยินดีนั่งรอในห้องเพื่อจัดการรอบที่ 2 และหลายคนก็รอถึงรอบที่ 3

    ในห้องตอนนี้มีทหารเกือบ 20 คน

    พวกมันครึ่งหนึ่งเสร็จกามกิจและกลับบ้านไปแล้ว

    แต่คนใหม่ๆก็ยังเข้ามาในห้องอย่างต่อเนื่อง   

    มิกิกับแคทเทอรีนต้องทนรับการทรมานจากลำควยของชายหลายสิบคนตลอดหลายชั่วโมงที่ผ่านมา

    และดูเหมือนว่าไม่มีทีท่าว่าคืนนี้จะผ่านไปได้โดยง่าย

    พวกมันไม่เคยหยุด และไม่เคยปล่อยให้พวกเธอได้พักหายใจเลยตลอดทั้งคืน

    ...

    ตะวันขึ้นอีกครั้ง

    ระบบแจ้งเตือนว่า --- วันที่ 2 ---

    ทหารทุกคนออกจากห้องไปหมดแล้ว ดูเหมือนพวกมันต้องกลับไปทำงาน

    มิกิกับแคทเทอรีนไม่รู้ว่านรกขุมนี้จะจบลงเมื่อไหร่

    หลังอาหารเช้าที่รสชาติอุบาทว์กว่าวันแรกถูกกรอกลงท้องพวกเธอไป

    และการบังคับขับถ่ายจบสิ้นลง

    พวกเธอก็ถูกล้างเนื้อล้างตัวอีกครั้ง

    ตอนนี้ข้อมือข้อเท้าของพวกเธอไม่มีความรู้สึกอีกแล้ว ทั้งสองคนทิ้งร่างกายไว้บนเชือกเส้นใหญ่ที่แขวนเอวพวกเธอไว้ตรงนั้นอย่างไร้ทางต่อต้านขัดขืน

    ตอนสายๆ ขุนนางพาญาติผู้ชายของมัน 5 คนเข้ามาในห้อง บางคนแก่กว่า บางก็หนุ่มกว่า

    พวกมันจัดการพวกเธออย่างสนุกสนาน และพอใจกับการได้ทรมานร่างกายพวกเธออย่างเต็มที่

...

    ช่วงเย็น มีงานเลี้ยงในคฤหาสน์

    แขกในงานบางคนได้รับคำเชิญพิเศษให้ลงมาที่ห้องใต้ดิน

    พวกมันเข้ามาในห้องทีละ 2-3 คน ตามลำดับเชิญของขุนนางเจ้าของบ้าน

    มิกิกับแคทเทอรีนถูกชายทุกคนที่เข้ามาในห้องข่มขืนเธออย่างสนุกสนานตลอดหัวค่ำ

    และพอตกดึก พวกทหารก็กลับเข้ามา

    อาจเป็นเพราะงานเลี้ยงและแขกของขุนนาง พวกทหารเลยต้องรอ

    แต่เมื่องานเลี้ยงจบลง และรถม้าคันสุดท้ายเริ่มขยับออกจากบ้าน พวกทหารที่รออยู่ก็ได้เวลาระบายความใคร่ที่อัดแน่นมาตลอดทั้งวัน

    และพวกมันก็จัดการเธอ 2 คนจนถึงเช้า

....

    ระบบแจ้งเตือน 

--- วันที่ 3 ---

    มิกิกับซายากะถูกชายแปลกหน้าเข้ามาข่มขืนตลอดทั้งวัน พวกเธอหมดแรง กระทั่งยกหัวขึ้นมายังทำได้ยาก

--- วันที่ 4 ---

    การข่มขืนยังคงเกิดขึ้นตลอดทั้งวัน

    น้ำเชื้อของชายมากกว่า 50 คนถูกฉีดเข้าไปในร่างพวกเธอตลอดเวลา

--- วันที่ 5 ---

    หลังอาหารและการขับถ่ายของเสีย แม่ทัพแก่ที่กำลังจัดการแคทเทอรีนก็ฉีดน้ำเชื้อใส่หีเธอเป็นคนแรกของเช้านี้ และกำลังจะเริ่มน้ำที่ 2 กับมิกิที่อยู่ข้างๆ

    ขุนนางปรึกษาแม่ทัพว่า การที่ทหารเข้ามาเพ่นพ่านตอนกลางคืนในคฤหาสน์อาจจะดูไม่ดีนัก

    แม่ทัพที่กำลังเย่อเอวใส่มิกิไม่ได้ตอบอะไร มันต้องการพ่นน้ำกามใส่หีหญิงสาวตรงหน้าก่อนจะพูดข้อเสนอ

    "เอาอย่างนี้ดีมั้ย?" มันเริ่มพูด หลังปล่อยน้ำเชื้อของมันใส่มดลูกมิกิจนเต็มรัก

    "ข้าขอยืมนังสองคนนี้ไปที่ค่ายสัก 2-3 วัน"

    "จะดีเหรอท่าน?" ขุนนางถาม มันไม่ได้กังวลเท่าไหร่นัก

    "เหรียญทอง 5 เหรียญต่อวัน" แม่ทัพเสนอ

    "8 เหรียญ ถ้าเป็นสองคนพร้อมกัน" ขุนนางตอบ

    แม่ทัพคิดเล็กน้อย มันมองเรือนร่างของหญิงสาวทั้งสองตรงหน้าก่อนตอบ "ตกลง" มันหยิบเหรียญทองในกระเป๋าเสื้อส่งให้ขุนนาง

    "ข้าจะส่งนาง 2 คนนี้กลับมาที่นี่ตอนตะวันขึ้นในอีก 3 วัน"

    และรถม้าก็ถูกจัดเตรียมทันที

....

    มิกิกับแคทเทอรีนถูกมัดข้อมือและข้อเท้า ในปากถูกยัดด้วยผ้าและปิดตาด้วยผ้าสีดำ พวกเธอถูกอุ้มขึ้นรถม้า และมุ่งตรงไปยังค่ายทหารในป่าที่ชานเมือง

    เมื่อถึงที่หมาย รถม้าจอดที่หลังค่าย พวกเธอถูกอุ้มไปที่เขตพักผ่อนของทหารชายด้านหลังค่าย

    ในนี้เป็นอาคารไม้ที่ถูกสร้างง่ายๆขนาดกว้างขวาง เรือนพักแรมนี้ไม่ค่อยได้ใช้งาน ส่วนมากเอาไว้เป็นที่เก็บของ แต่มันก็กว้างพอสำหรับเตียงสนามหลายตัว และยังมีพื้นที่เหลืออีกเยอะในนั้น

    เมื่อผ้าปิดตาถูกเปิดออก มิกิกับซายากะก็แทบเป็นลม

    ทหารชายกลัดมันมากกว่า 30 คนยืนล้อมพวกเธออยู่ในนั้น ไฟจากตะเกียงดวงเดียวสว่างมากพอจะทำให้เห็นสีหน้าหื่นกระหายและใคร่อยากระบายความเงี่ยนใส่เหยื่อสาวตรงหน้าของพวกมัน

    ตรวนเหล็กถูกล็อคเข้าที่ลำคอของพวกเธอทั้งคู่ และพวกมันก็กระชากโซ่ ดึงพวกเธอห่างออกจากกัน

    ทหารแบ่งออกเป็น 2 กลุ่มทันที

    พวกมันกลุ้มรุมหญิงสาวทั้งสองอย่างหื่นกระหายและป่าเถื่อนเกินกว่าจะจินตนาการได้

    ผ้าที่ถูกห่อร่างของพวกเธอถูกฉีกกระชากออกไม่มีชิ้นดีอย่างง่ายดาย และทหารชาย 34 คนก็เริ่มรุมโทรมพวกเธอทั้งสองทันทีตั้งแต่บ่ายวันนั้น

    ....

    ...

    ..

    ทุกสิ่งทุกอย่างผ่านไปอย่างเชื่องช้า

    มิกิกับแคทเทอรีนถูกทหารในค่ายทุกคนผลัดกันหมุนเวียน ข่มขืนเธออย่างสนุกสนาน พวกมันระบายความหื่นกระหายใส่เธอเหมือนเป็นของเล่น และต้องการจะขย้ำพวกเธอให้แหลกสลายไปในเรือนพักตรงนั้น

    น้ำกามถูกฉีดเข้าไปในร่างของพวกเธอทุกช่องทาง พวกเธอไม่เคยได้พักเลยตลอดหลายชั่วโมง

    เมื่อชายคนนึงเย็ดเธอเสร็จ ควยอันใหม่ก็จะถูกเสียบเข้ามาแทนที่ทันที

    และน้ำเชื้อก็ถูกฉีดเข้าไปในนั้น ซ้ำแล้ว ซ้ำเล่า

    ในค่ายนั้นมีทหารชายอยู่มากกว่า 70 คน

    และพวกมันทุกคนได้เสพสมเรือนร่างของพวกเธอเท่าที่พวกมันต้องการ

    เวลาไหนก็ได้

    กี่ครั้งก็ได้

    และทำกับพวกเธอหนักหน่วงแค่ไหนก็ได้เช่นกัน

    มิกิกับแคทเทอรีนไม่ได้กินอะไรอีกเลยนอกจากน้ำเชื้อและปัสสาวะของทหารเหล่านั้น

...

--- วันที่ 6 ---

--- วันที่ 7 ---

--- วันที่ 8 ---

    สภาพของหญิงสาวทั้งสองคนไม่ต่างอะไรกับผ้าขี้ริ้ว

   เมื่อคืนเป็นคืนสุดท้ายที่พวกมันจะได้เล่นสนุกกับพวกเธอ ทหารทุกคนเลยต้องการสั่งลาด้วยการจัดหนัก ค่ำคืนที่ผ่านมาเลยกลายเป็นนรกขุมที่หนักกว่าวันก่อนๆอย่างเทียบกันไม่ติด

    พวกเธอทั้ง 2 ถูกลากขึ้นรถม้าในสภาพที่ยังสลลเหมือด เพื่อพากลับไปส่งยังคฤหาสน์ของขุนนางอีกครั้งตามสัญญา

    เมื่อมาถึง หญิงสาวทั้งสองได้รับการล้างเนื้อล้างตัวอีกครั้ง และพาไปที่ห้องนอนของขุนนาง

    มันข่มขืนพวกเธอคนละ 2 น้ำ เป็นการต้อนรับ

    และพวกเธอก็ถูกพากลับไปยังห้องมืดๆใต้ดินนั้นอีกครั้ง

    และการข่มขืนทั้งวันทั้งคืนก็เริ่มต้นอีกรอบ

...

--- วันที่ 9 ---

--- วันที่ 10 ---

    สัญญาณในระบบดังขึ้น

    และพวกเธอทั้งสองก็ถูกดึงกลับมายังห้องวิจัยอีกครั้ง

    ร่างกายพวกเธอเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ หว่างขามีแต่น้ำเงี่ยนและปัสสาวะไหลจนฉ่ำเยิ้มเต็มเตียง

    มิกิกับแคทเทอรีนค่อยๆลุกขึ้น พยายามปรับสมองให้รับรู้ว่าเรื่องที่ผ่านมาเมื่อกี้เป็นแค่ Stage ในโฮโลแกรมเสมือนจริงที่ระบบสร้างขึ้น

    ปัญหาคือ มันเหมือนจริงเกินไป

    เธอรู้สึกเหมือนกับว่ามันคือ 10 วันแห่งนรกของจริง 

    10 วันที่ผ่านมือชายนับร้อยคน และการเสพสมจากพวกมันตลอดเวลาที่ไม่เคยหยุดพักหรือปราณีใดๆ

    ก่อนที่มิกิจะตั้งสติได้ เธอก็ถูกพากลับไปยังห้องพัก

...

(จบตอน)