10. Stage -- ทหารสาวผู้เป็นเชลย

 วันต่อมา มิกิตื่นขึ้นตามเวลาปกติ

    แม้จะถูกชาย 12 คนรุมโทรมข่มขืนนานเกือบ 4 ชม. แต่เธอก็บอบช้ำหน่อยกว่าที่คิด

    มิกิพบว่ากลางดึก ระบบได้เพิ่มสารอาหารให้ร่างกาย และฟื้นฟูความเสียหายต่างๆที่เธอได้รับขณะนอนหลับ ระบบการรักษาอาการบาดเจ็บของที่นี่ดูดีอย่างเหลือเชื่อ

    แน่นอน ว่าเพื่อให้พวกเธอสามารถผลิตสารเคมีจากสมองได้อย่างที่พวกมันต้องการในปริมาณที่มากที่สุด และการลงทุนพวกนี้คุ้มค่าเสมอ

    หลังอาหารเช้า เธอเดินออกจากห้องไปพร้อมกับเพื่อนนักโทษ ตามผู้คุมไปที่ -ห้องทำงาน- ที่เมื่อวานมี 4 เตียง    

    วันนี้มันมีเตียงที่ 5 เพิ่มขึ้นมาแล้ว - เตียงของมิกิ -

    เธอขึ้นไปนอนบนเตียงตามที่พวกมันสั่ง และหลังจากเตรียมการไม่นาน ภาพตรงหน้าของเธอก็เปลี่ยนไป

    เข้าสู่ Simulation... -- เสียงระบบแจ้งเตือน

/ อาชีพ - ทหารหนีทัพ

/ สถานะร่างกาย - หมดแรง,ไร้ทางหนี,ตอบโต้ไม่ได้

/ สถานะจิตใจ - ต่อต้าน,ขัดขืน

/ ฉากหลัง - คุกใต้ดิน

/ เป้าหมาย - (ไม่มี)

    เวรเอ๊ย--- มิกิคิด

    เธออยู่ในคุกใต้ดินมืดๆ มีแสงไฟสลัวๆ กลิ่นอับชื้นเหนียวเหนอะในอากาศ ที่นี่น่าจะเป็นคุกแถวเอเชียตะวันออกเฉียงใต้หรือไม่ก็แอฟริกา

    มิกิขยับแขน มันถูกมัดไว้ด้านหลัง เธอพยายามหาทางหนี แต่มันเป็นไปไม่ได้เลย ที่นี่คือในซิม และตัวละครอย่างเธอทำอะไรนอกบทบาทไม่ได้

    "เฮ้.." เสียงเรียกดังขึ้น มิกิหันไปมองใกล้ๆด้านขวา

    เธอเห็นริก้า ในชุดทหาร เริ่มสงสัยว่ามันเกิดอะไรขึ้น ทำไมริก้าอยู่ในซีนเดียวกับเธอ

    "เวรเอ๊ย... มิกิเหรอ?" ริก้าถาม เธอเริ่มมองเห็นได้ชัดขึ้น

    "ทำไมเราถึงเข้ามาในนี้ด้วยกันได้?" มิกิถามกลับ

    "ไม่รู้เหมือนกัน" ริก้าตอบ "บางครั้ง การที่พวกมันให้ 2 คนเข้ามาในซีนเดียวกัน อาจเพราะต้องการให้การซิงโครฯราบรื่นขึ้นก็ได้ล่ะมั้ง" ริก้าพยายามตอบเท่าที่เธอจะคิดได้ แต่ความเงียบในห้องก็ถูกรบกวน

    ประตูคุกที่ปลายทางถูกเปิดออก แสงไฟจากภายนอกลอดผ่านเข้ามาข้างใน มิกิเพิ่งเห็นว่าเธอใส่ชุดทหาร กางเกงลายพรางขาดวิ่น กับเสื้อกล้ามสีเขียวเข้ม เช่นเดียวกับริก้า

    "บ้าเอ๊ย.... ทำไมมันต้องเลือก stage แบบนี้ด้วยวะ" ริก้าสบถ บางทีซีนแบบนี้อาจเป็นประสบการณ์ที่คล้ายๆกับที่ริก้าเคยเจอมาก่อนเข้าเรือนจำก็ได้

    ผู้ชายผิวดำ 4 คนเดินมาหยุดที่หน้าห้องขังพวกเธอ พวกมันทุกคนมองมาที่ 2 สาวด้วยสายตาหื่นกระหาย

    "จับของดีมาได้นี่หว่า" ชายคนหนึ่งพูด

    "เอาไปขายทีไหนดี?" อีกคนถาม

    "หุ่นดีๆแบบนี้ เก็บไว้เล่นเองดีกว่าว่ะ พังแล้วค่อยเอาไปขายซ่อง"

    "ลากพวกมันออกมา พาไปให้หัวหน้าที่ห้อง"

    ลูกกรงถูกเปิดออก พวกมันเดินเข้ามา กระชากหญิงสาวทั้ง 2 ออกจากห้องไป พาเดินไปตามทางเดินคดเคี้ยว และหยุดลงที่ห้องห้องหนึ่ง

    ข้างในมีชาย 2 คนนั่งจิบกาแฟกับสูบซิการ์

/ หัวหน้ากองโจร / ทหารรับจ้าง 

/ รองหัวหน้า

    ระบบแจ้งเตือน บอกสถานะตัวละครหลักอีก 2 ตัวที่โปรแกรมสร้างขึ้น

    มิกิไม่รู้ว่าตอนที่ไอ้ 2 ตัวนี้เย็ดเธอ จะมีใครในโลกความเป็นจริงข้างนอกนั่นเย็ดเธอไปพร้อมกันด้วยหรือเปล่า

    "พวกมึงจะทำอะไรพวกกู?" ริก้าถาม มิกิไม่รู้ว่านั่นคือคำพูดของริก้าจริงๆ หรือระบบมันสั่งให้เธอพูดแบบนั้นกันแน่

    หัวหน้าทหารรับจ้างไว้หนวด เดินเข้ามาหาริก้า มันขยำนมเธออย่างแรง ริก้าสะดุ้งเฮือก แต่ลูกสมุนข้างหลังเธอก็ดันเธอไว้ไม่ให้ถอยหนีไปไหน

    มันขยำขยี้เต้าของเธออย่างสนุกมือ "ของดีนี่หว่า" และยังไม่พอใจ มันฉีกเสื้อริก้าออก นมสวยๆได้รูปบนผิวสีแทนกระเพื่อมหลุดออกมา

    ริก้าถุยน้ำลายใส่หน้าหัวหน้าทหารมีหนวดนั่น มันเช็ดออกด้วยสีหน้าพึงพอใจ

    "ม้าพยศแบบนี้เอาไงดี?" มันหันไปถามชายอีกคนที่นั่งอยู่ที่โต๊ะ

    ไอ้หมอนั่นคือรองหัวหน้า มันมีผิวสีเข้ม ผมสั้นเกรียน แสยะยิ้มน่าเกลียด หันมามองริก้า

    "ให้ผมดัดนิสัยนังนั่นเองดีมั้ย?" มันเสนอ

    "เอางั้นเหรอ?" ชายมีหนวดถามกลับ พยักหน้าบอกลูกน้องให้ลากริก้าไปที่ห้องนอนด้านหลัง และมันก็หันมาหามิกิ

    "แล้วตัวนี้ล่ะ พยศด้วยเหมือนกันมั้ย?" มันถาม มิกิไม่ตอบ เธอไม่อยากพูดอะไร แต่ระบบกลับสั่งให้เธอพูด

    "จะทำอะไรก็รีบๆทำเข้า" มิกิควบคุมเสียงตัวเองไม่ได้ "ไอ้พวกระยำ" บ้าเอ๊ย ต้องยั่วโมโหมันด้วยเหรอไง?

    "พยศไม่แพ้กันนี่หว่า...อย่างนี้ต้องดัดนิสัยกันหน่อย" มันสั่งลูกน้องให้พามิกิไปที่ห้องด้านหลังด้วย มิกิถูกลากตามริก้าไปที่ห้องนอนด้านหลังทันที

    ข้างในเป็นห้องขนาดใหญ่พอสมควร กลางห้องมีเตียงขนาด 3 ฟุตอยู่ตัวหนึ่ง เตียงนั่นดูไม่เหมือนเตียงนอน แต่เหมือนเครื่องทรมานเสียมากกว่า หัวเตียงมีโซ่กับเชือกหลายเส้น เช่นเดียวกับปลายเตียง ข้างเตียงมีโต๊ะ บนโต๊ะมีอุปกรณ์ทรมานหลายอย่าง แต่ที่เห็นชัดที่สุด คือควยปลอมหลากสีในกล่องพลาสติก กับเข็มฉีดยาและยาเสพติดกับยาปลุกเซ็กส์หลายชนิด

    มิกิเห็นริก้าที่ถูกลากไปที่กลางห้อง ตรงนั้นมีโซ่ 2 เส้นห้อยลงมา ริก้าถูกพวกมันจับข้อมือขึงไว้กับโซ่ะ พอมันหมุนคันโยก โซ่นั่นก็ยกขึ้น และตัวริก้าก็เริ่มลอยจนเธอแทบจะเหยียบปลายเท้าไว้บนพื้นไม่ได้

    มิกิถูกลากไปที่เตียงริมห้อง พวกมันจับเธอนอนคว่ำหน้า หันไปทางริก้า "คอยดูเพื่อนมึงไว้ด้วยละกันนะ จะได้เป็นบทเรียน" มันกระซิบ ขณะที่ผูกแขนเธอทั้งสองข้างไว้ที่มุมเตียง กดเธอให้นอนคว่ำเหมือนท่าที่เธอโดนเย็ดเมื่อคืน

    มันเอาลูกยางสีดำมาอุดปากเธอไว้ และเริ่มกรีดกางเกงทหารของเธอให้ขาดเป็นริ้ว -- ทำไมมันถึงเหมือนเรื่องเมื่อคืนแบบนี้วะ?-- มิกิคิด

    ริก้าที่ถูกแขวนไว้กลางห้อง เริ่มพยายามขัดขืน รองหัวหน้าเลยประเคนหมัดฮุคเข้าไปที่ลำตัว 2 หมัดติด เล่นเอาเธอจุกจนแทบอ้วก

    มันไม่หยุด ยังต่อเธอต่ออีกหลายหมัด และริก้าที่ทนต่อไม่ไหว ก็อ้วกออกมาเต็มพื้น เลือดไหลซึมไปตามมุมปาก "ไอ้เวรเอ๊ย" เธอสบถ นั่นน่าจะเพราะโปรแกรม มิกิมองไปยังเพื่อนนักโทษร่วมห้อง ขณะที่พวกลูกน้องเริ่มเดินออกจากห้องไปทีละคนจนหมด

    ประตูห้องปิดลง

    รองหัวหน้าโจรเริ่มถอดกางเกง มันเตรียมจัดการริก้าที่ถูกแขวนหมดสภาพอยู่กลางห้อง

    หัวหน้าทหารไว้หนวดเดินไปข้างหลังมิกิ มันฉีกกระชากกางเกงขาดๆนั่นจนก้นขาวๆของเธอเปลือยเปล่า ลำตัวครึ่งล่างมิกิพาดอยู่ที่ขอบเตียง เธอไม่มีแรงขัดขืน และไม่มีทางตอบโต้ได้ บัฟค่าสถานะของเธอแจ้งไว้ที่หน้าต่างโฮโลแกรม

    และมันก็เริ่มต้นขึ้น

    หัวหน้าทหารฉีกกางเกงในสีดำของเธอออกอย่างง่ายดาย มันดันหัวควยหนาเข้าไปในร่องเนื้อของมิกิ เธอเจ็บ แต่ก็ร้องออกมาไม่ได้เพราะถูกอุดปาก

    ริก้าถูกรองหัวหน้านั่นยกขาขึ้นพาดบ่า มันเสียบควยเข้าไปในร่างเธออย่างง่ายดาย ริก้าร้องแทบไม่ออก เธอแทบไม่รู้สึกอะไรนักหลังโดนตุ้ยท้องไปหลายหมัด

    และมันก็เริ่มเย็ดเธออย่างบ้าคลั่ง รุนแรง และป่าเถื่อนที่สุดเท่าที่มันจะทำได้

    เช่นเดียวกับมิกิ เธอโดนหัวหน้าโจรกระแทกลำควยใส่ร่างเธออย่างหนักหน่วง มันซอยเอว กระทุ้งควยใส่เธอไม่ยั้ง จิกผมเธอขึ้นจนตัวแอ่น และกระแทกเอวใส่เธออย่างรุนแรง มิกิต้องมองดูภาพริก้าถูกย่ำยีอย่างไม่มีทางเลือก ซึ่งเธอก็เจ็บปวดแทบไม่ต่างกัน

    ชายทั้งสองกระหน่ำเย็ดเหยื่อของมันอย่างรุนแรงและป่าเถื่อน หลังซอยเอวไปได้เกือบ 10 นาที พวกมันก็เริ่มเสียวจนทนต่อไปไม่ไหว อัดน้ำเชื้อเข้าใส่ในร่องหีของหญิงสาวทั้ง 2 คนแทบจะพร้อมๆกัน

    น้ำกามไหลทะลัก ฉีดเข้าไปในมดลูกพวกเธอจะเต็มล้น พวกเธอไร้ทางขัดขืนอย่างสิ้นเชิง 

    พวกมันสลับที่กัน ผลัดกันลิ้มรสเหยื่อกามของอีกคน หัวหน้าทหารเดินไปที่ริก้า และเริ่มเย็ดเธอต่อ ส่วนรองหัวหน้าก็เดินมาข้างหลังมิกิ และเริ่มเย็ดเธอเช่นกัน

    มันอัดควยแข็งๆที่เปียกชุ่มไปด้วยอสุจิใส่ร่างของเธอไม่ยั้ง

    หลัง 15 นาที มันก็แตกในอีกรอบ น้ำรอบที่สองไม่ได้น้อยไปกว่ารอบแรกเลยแม้แต่น้อย

    พวกมันพักสูบซิการ์กับจิบบรั่นดีกันคนละแก้ว

    และไม่นาน พวกมันก็เริ่มจัดการกับพวกเธออีกครั้ง

...

    หลังจากหลายชั่วโมงผ่านไป

    มิกิจำไม่ได้ว่าถูกแตกในไปกี่รอบ

    พวกมันทั้งสอง สลับกันข่มขืนพวกเธออย่างสนุกสนาน ไม่มีทีท่าว่าจะเบื่อหรือหมดแรง

    มิกิกับริก้า ทำได้แค่พยายามไม่ขัดขืน อย่างน้อยมันก็ไม่ได้เจ็บตัวไปมากกว่าก่อนหน้านี้

    หลังชายทั้งสอง แตกในใส่เหยื่อของพวกมันไปคนละ 8-9 ครั้ง พวกมันก็หยุด ควยเปียกฉ่ำไปด้วยอสุจินั่นเหี่ยวลง และการข่มขืนก็สิ้นสุดแค่นั้น

    แต่นรกของพวกเธอยังไม่จบ

    มันเรียกลูกน้องทหารรับจ้างเข้ามา ยาเสพติดถูกฉีดเข้าไปในร่างพวกเธอคนละ 2 เข็ม น่าจะเป็นโคเคน หรือเคตามีน มิกิไม่แน่ใจ แต่เธอก็มึนหัวทันทีที่ยานั่นเข้าไปในเส้นเลือด

    แล้วพวกมันก็ลากพวกเธอที่หมดแรงขัดขืนออกไปจากห้อง

...

    หญิงสาวทั้งสอง ถูกพาไปที่ห้องโถงใหญ่

    ในนั้นเป็นเหมือนห้องพักรวม รอบๆห้องมีเตียงมากกว่า 20 เตียงที่ยับยู่ยี่ สกปรก และเหม็นสาบ

    ตรงกลางห้องมีเตียง 3 ฟุตเก่าๆ 2 ตัว พวกมันลากเตียงมาเตรียมไว้กลางห้อง รอสำเร็จโทษเหยื่อสาวทั้งสอง

    มิกิกับริก้าถูกมัดข้อมือข้อเท้าไว้ที่เตียงของแต่ละคน

    มิกินอนหงาย ร่วนริก้านอนคว่ำ

    ร่างกายของพวกเธอมีแค่น้ำเชื้อที่เลอะเปรอะเปื้อนตรงหว่างขา นอกจากนั้นก็มีเศษผ้าขี้ริ้วที่ก่อนหน้านี้เป็นชุดทหาร มันขาดวิ่นและหมดสภาพ ปกปิดร่างกายไม่ได้แม้แต่น้อย

    ชายในห้องเริ่มฉีกกระชากเศษเสื้อผ้าพวกนั้นออกจากร่างเธอทั้งหมด

    และการรุมโทรมข่มขืนก็เริ่มต้นทันที

....

    ผู้ชายกลัดมันร่างใหญ่มากกว่า 30 คน ผลัดกันข่มขืนพวกเธอทั้งสองอย่างป่าเถื่อน

    มันอัดลำควยหนาๆใส่ร่างเธอ กระแทกกระทั้นจนเตียงส่งเสียงดังลั่น

    น้ำเชื้อของพวกมันทุกคนถูกฉีดอัดแตกในใส่มดลูกพวกเธอไม่ยั้ง

    ริก้านอนคว่ำหน้า เธอไม่ได้ส่งเสียงร้องอะไรออกมาอีก ได้แต่นอนนิ่งๆ ปล่อยให้พวกมันข่มขืนเธออย่างเมามัน

    มิกิที่นอนหงาย ต้องพยายามหลับตา เบือนหน้าหนีใบหน้าอุบาทว์ของชายนับสิบคนที่ขย่มกระแทกร่างเธออยู่ตรงหน้า พวกมันชอบเห็นหน้ามิกิทรมาน

    บางคนก็จับหน้าเธอให้หันมามองพวกมันตอนกำลังเย็ด บางคนก็จูบปาก ดูดลิ้นเธอด้วยความหื่นกระหาย และบางคนก็บีบคอเธอไปด้วยจนเธอลิ้นจุกปาก หายใจแทบไม่ออก

    พวกเธอถูกฉีดยาเข็มแล้ว เข็มเล่า เหมือนพวกมันต้องการทรมานเธอทุกทางเท่าที่จะทำได้ ไม่ค่อยมีใครลงมือทำร้ายร่างกายมากนัก พวกมันต้องการให้สภาพเนื้อตัวของหญิงสาวดูดีที่สุด เพื่อจะได้เสพสมกามกิจได้อย่างรื่นรมย์

    ...

    เวลาผ่านไปนานแค่ไหนก็ไม่รู้

    มิกิกับริก้าถูกผลัดกันข่มขืน รุมโทรมอย่างต่อเนื่อง ไม่ได้พักแม้แต่นาทีเดียว

    ชาย 30 คนหรืออาจจะมากกว่านั้น ผลัดกันย่ำยีพวกเธอด้วยความหื่นกระหายและป่าเถื่อนที่สุดเท่าที่พวกมันจะทำได้

    1 วันผ่านไป เข้าสู่วันที่ 2

    ในวันแรก พวกเธอไม่ได้กินอะไรเลยนอกจากน้ำเชื้อเหม็นๆของพวกมัน

    และมื้ออาหารก็มาถึง

    มิกิถูกจับกรอกปากด้วยนมแพะที่ผสมน้ำอสุจิของพวกมันไว้ด้วย กลิ่นคาวๆนั่นฉุนตั้งแต่จมูกบาดไปจนถึงลำคอ

    เธอสำลัก แต่พวกมันก็ไม่หยุดกรอกปากเธอ นมแพะปนอสุจิไหลเข้าไปในลำคอเธอจนหมดถ้วย

    ส่วนริก้าที่นอนคว่ำหน้า ก็ถูกจิกหัวขึ้นมา แล้วกรอกด้วยอาหารแบบเดียวกัน เธอสำลัก แต่ก็ต้องกลืนน้ำเชื้อกับนมแพะเข้าไปจนหมด มากเท่าที่พวกมันต้องการ

    นอกจากนั้น วันที่ 2 ก็ผ่านไปโดยแทบไม่ต่างอะไรจากวันแรก

    อาหารเหม็นคาวพวกนั้น ถูกป้อนให้พวกเธอกินวันละ 2-3 ครั้ง

    แต่พวกมันก็แทบไม่ได้หยุดเย็ดพวกเธอเลยแม้แต่น้อย

    พวกเธอไม่ได้นอน หรือพักผ่อนแม้แต่นาทีเดียว ชายแปลกหน้าพวกนั้นดูเหมือนจะไม่ต้องทำงานอะไรนอกจากเย็ดพวกเธอ และอัดน้ำเชื้อใส่พวกเธอซ้ำๆ หรือบางที หน้าที่ของพวกมันคือทำให้พวกเธอท้องก็เป็นได้

    1 สัปดาห์ผ่านไป

    เข้าสู่สัปดาห์ที่ 2 พวกเธอก็ยังไม่ได้นอนหรือพักเช่นเดิม ผู้ชายทุกคนยังคงผลัดกันข่มขืนเย็ดพวกเธออย่างสนุกสนาน

    การต่อต้านจบสิ้นลง ไม่ว่าพวกมันจะทำอะไรกับร่างกายของหญิงสาว ก็ไม่มีการตอบสนองหรือขัดขืนใดๆอีก

    น้ำกามเหนียวๆนั่นถูกกรอกลงลำคออย่างง่ายดาย

    พวกมันสามารถเอาควยยัดปากและเย็ดเธอได้ทุกรูเท่าที่พวกมันต้องการโดยที่ทั้งสองคนไม่มีแรงต่อต้านเลยแม้แต่น้อย

    เช่นเดียวกับสัปดาห์ที่ 3 และ 4

    และหลังผ่านไป 2 เดือน พวกเธอก็หมดสภาพ

    หน้าที่ของพวกเธอจบลง มีเหยื่อสาวรายใหม่ถูกพาตัวเข้ามา

    พวกมันเลยปลดเธอออกจากพันธนาการ ตอนนี้มิกิกับริก้าขยับแขนขาไม่ได้อีกแล้ว กล้ามเนื้อพวกเธออ่อนแรงเกินไป

    ยาเสพติดที่ถูกฉีดให้ทุกวัน ทำให้พวกเธอควบคุมร่างกายตัวเองไม่ได้อีก แม้แต่จะกลืนน้ำลายยังทำได้ยาก

    ร่างกายที่หมดสภาพของทั้งสองถูกหิ้วไปข้างนอก โยนขึ้นหลังรถกระบะ และรถก็ขับออกไป

    ปลายทางคือซ่องโสเภณี

    มิกิกับริก้าถูกลากขึ้นไปที่ห้องนอน มันมีเตียงหลายเตียง กั้นด้วยผ้าม่านผืนบางๆ และทุกเตียงมีผู้หญิงที่สภาพไม่ต่างจากพวกเธอเท่าไหร่นัก

    พวกเธอถูกใส่ปลอกคอ ล็อคกุญแจ และปลายโซ่ก็ล่ามไว้กับหัวเตียง

    หลังจากนั้น คือการทำงานรับแขกของหญิงสาวทั้งสอง ที่ถูกขายมาที่นี่

    หน้าที่อย่างเดียวที่เหลือของพวกเธอคือการเป็นโสเภณี

    และนอนเฉยๆให้ผู้ชายแปลกหน้าเย็ดจนกว่าจะหมดลมหายใจ

....

    ผ่านไปหลายวัน หลายเดือน หรืออาจจะเป็นปี

    มิกิแทบไม่รู้สึกอะไรอีกแล้ว

    เธอถูกเย็ดจากผู้ชายมากกว่า 30 คนในแต่ละวัน บางวันก็ 40 หรือ 50 คนด้วยซ้ำ

    มิกิค่อยๆหลับตาลงช้าๆ

    เธอหมดลมหายใจไปในที่สุด

และภาพก็ตัดหายไป...

....

    มิกิตื่นมาที่ห้องวิจัยในเรือนจำ

    เธอนอนตัวสั่น เหงื่อเปียกชุ่ม

    เวลาในซีนนั้นผ่านไปหลายเดือน หรืออาจจะเป็นปีด้วยซ้ำ

    แต่เวลาในโลกความเป็นจริงนั้นผ่านไปแค่ 2 ชั่วโมงครึ่งเท่านั้น

    หุ่นแอนดรอยด์ถอดหมวกของเธอออก ทำความสะอาดร่างกายของพวกเธอให้ เปลี่ยนกางเกงที่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อซึ่งกองอยู่ที่ข้อเท้า

    มิกิถูกใครบางคนเย็ดบนเตียงนี่ ขณะที่สติของเธออยู่ในซีน น้ำเชื้อเหนียวเหนอะถูกเช็ดออกจากหว่างขาเธอ

    และพอพันธนาการของกุญแจมือกับปลอกคอหยุดลง เธอก็ค่อยๆพยุงตัวลุกขึ้นนั่ง มิกิหันไปมองริก้า พยายามตั้งคำถามด้วยสายตา

    ริก้าหลบหน้า เธอไม่อยากจดจำเรื่องทั้งหมดที่เพิ่งผ่านมานั่น บางส่วนคือประสบการณ์ของเธอจริงๆด้วยซ้ำ มันเหมือนมากเสียจนเธอเกือบจะกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่

    มิกิไม่ได้ถามอะไรเธอที่นั่น คิดว่ามันน่าจะเป็นอะไรที่เลวร้ายสำหรับอดีตทหารสาวเพื่อนร่วมห้องขังของเธอ

    และเวลาพักสำหรับอาหารกลางวันก็มาถึง

    พวกเธอทุกคนถูกพากลับไปที่ห้อง ในสภาพที่เหนื่อยหอบไม่ต่างกัน

...

(จบตอน)