1. นักโทษใหม่ มิกิ สายลับผู้ถูกทอดทิ้ง

 "นักโทษ 023"

    เสียงผู้คุมเรียกมิกิ ออกจากแถวนักโทษสาว "แยกไปทางนี้"

    เธอถูกพามาที่ลิฟท์ ลงไปลึกใต้ดินหลายชั้น ปลายทางคือห้องสีขาวเล็กๆห้องหนึ่ง ข้างในมีเก้าอี้ตัวใหญ่ที่มีสายระโยงระยางเต็มไปหมด ชายร่างสูงที่ดูคล้ายนักวิทยาศาสตร์หรือหมอนั่งที่โต๊ะข้างๆ มีคอมพิวเตอร์และหน้าจอหลายจอ ผนังห้องมีชั้นวางของที่มีทั้งเอกสาร และสารเคมีอีกหลายชนิด

    "นั่งลง" ผู้คุมสั่ง

    มิกิขยับตัวช้า มันเลยกดรีโมทปล่อยกระแสไฟฟ้าที่ปลอกคอของเธอ ทำเอาเธอตัวสั่นไปด้วยความเจ็บปวดจนเข่าเกือบทรุด มันเตือนเธออีกครั้งให้เห็นถึงผลของการขัดขืน

    พอเธอเดินไปที่เก้าอี้ ผู้คุมก็จับก้นเธอ มันลวนลามเธอมาตลอดทางตั้งแต่ในลิฟท์จนถึงที่นี่ ถ้าเธอขัดขืน มันก็จะกดรีโมทปล่อยไฟฟ้าทำโทษเธอทันที

    มิกิมีกุญแจมืออิเลคโทรนิคส์ เช่นเดียวกับที่ข้อเท้า กุญแจมือล็อคข้อมือเธอไว้ที่ติดกันที่ด้านหน้า ส่วนข้อเท้าปล่อยว่างไว้เพื่อให้เธอเดินได้

    กุญแจข้อมือข้อเท้านี้มีรีโมทไฟฟ้าอยู่ มันถูกควบคุมระยะไกลได้ ถ้าเธอพยายามวิ่งหนี กำไลข้อเท้าเธอจะถูกล็อคติดแน่นจนขยับเท้าไม่ได้ ส่วนกุญแจมือก็จะถูกเพิ่มน้ำหนักกดเธอลงกับพื้น เช่นเดียวกับปลอกคอ มันคือการจองจำที่ได้ผล 100% นั่นยังไม่รวมถึงการที่มันสามารถปล่อยกระแสไฟฟ้าใส่เธอเพื่อลงโทษได้อีกด้วย

    มิกินั่งลงที่เก้าอี้ กุญแจมือเธอทำงาน ดึงข้อมือเธอไปล็อคติดกับที่วางแขน ส่วนข้อเท้าก็ล็อคติดกับขาเก้าอี้แน่น ดูเหมือนอุปกรณ์เหล่านี้จะทำงานตอบรับกันได้เป็นอย่างดี

    หุ่นยนต์แอนดรอยร่างมนุษย์ที่ทำงานหน้าที่เหมือนคนรับใช้ เดินเข้ามาหาเธอ มันหยิบหลอดแก้วเล็กๆ บรรจุลงในช่องสล็อตที่กำไลข้อมือของเธอ ตัวยาถูกฉีดเข้าไปในร่างเธอทันที 

    "นั่นคือยาคุม" นักวิจัยตอบ "มันจะช่วยให้เธอไม่ท้อง และยังช่วยเพิ่มฮอร์โมนเพศได้ด้วย" 

    มิกิเริ่มเข้าใจว่าเธอกำลังจะโดนอะไร การที่นักโทษหญิงถูกผู้คุมชายข่มขืนเป็นเรื่องปกติในเรือนจำแทบทุกแห่งอยู่แล้ว เหงื่อเธอเริมตกเพราะความกังวล

    "แกต้องการอะไรจากชั้น?" เธอถาม หลังจากที่ผู้คุมหื่นนั่นเดินออกจากห้องไป

    "ที่นี่เราสกัดฮอร์โมน" นักวิจัยตอบ "เธอคงจะรู้ว่าเอ็นโดรฟิลสมัยนี้ราคาแพงแค่ไหน แค่ 10 ml. ก็ขายได้เป็นหมื่นเหรียญแล้ว นั่นยังไม่รวมถึงฮอร์โมนตัวอื่นที่เราสกัดได้อีก มันทำเงินให้เราได้เยอะเลยทีเดียว

    มันขยับมาตรงหน้าเธอ มิกิขยับเขยื้อนอะไรไม่ได้เลย คอ แขน ขา ถูกล็อคไว้แน่น นักวิจัยปลดกระดุมเสื้อนักโทษสีส้มเธอออกทีละเม็ด 2 เต้าขาวอวบได้รูปของเธอทะลักออกมาตรงหน้ามันทันที

    "นั่นยังไม่รวมถึง -ความบันเทิง- ที่เราสามารถหาได้จากตัวทดลองอย่างพวกเธอด้วยเช่นกัน" มันเน้นคำว่า "บันเทิง" ก่อนจะก้มลง ดูดเลียหัวนมของเธออย่างเอร็ดอร่อย มิกิหมดหนทางดิ้นรนขัดขืน เธอได้แต่ปล่อยให้มันทำสิ่งที่มันต้องการจนพอใจ

    ขณะที่มือของมันเริ่มล้วงเข้าไปในเป้ากางเกงเธอ หุ่นแอนดรอยด์ก็หยิบหมวกสีดำมาใส่ครอบเข้าที่หัวของเธอ มันมีหน้ากากที่เป็นหน้าจอกระจก ปิดลงได้พอดีกับสันจมูก

    ฟันยาง...ไม่สิ บอลยางรูปทรงพอดีปากถูกยัดใส่ปากเธอตามมาด้วย "บ่อยครั้งที่ตัวทดลองอาจจะเผลอกัดลิ้น" มันพูดขณะที่กำลังดูดเลียหัวนมสีชมพูของเธออยู่ 

    นิ้วมือเริ่มล้วงเข้าไปในร่องหีของเธอ และเริ่มสั่นกระตุกเร็วขึ้นเรื่อยๆ

    หลังจาก 4 นาทีผ่านไป มิกิก็เสร็จ เธอถึงจุดสุดยอดด้วยนิ้วของมัน นักวิจัยพอใจกับค่าตัวเลขที่ได้บนหน้าจอ มิกิมองไม่เห็น กระจกที่ครอบตาเธออยู่เป็นสีดำ เธอทำได้แค่หายใจหนักๆ หลังจากถึงจุดสุดยอด

    "อธิบายง่ายๆให้ฟังก่อนละกันนะ" มันเริ่มพูด "เราจะฉีดสารกระตุ้น 2-3 ตัวให้เธอ หมวกนั่นจะทำหน้าที่ดึงเธอเข้าไปใน Simulation สถานการณ์เสมือนจริง การทำงานของมันน่าทึ่งจนเธอจะแยกไม่ออกเลยล่ะว่าเรื่องที่เห็นอยู่นั่นเป็นภาพใน VR หรือเป็นเรื่องจริงๆกันแน่..."

    "... ในนั้น เธอจะได้รับ Status หรือสถานะเฉพาะตัว โปรแกรมจะควบคุมร่างกายและสมองของเธอให้ทำตามคำสั่งของชั้น และเมื่อการซิงโครไนซ์เริ่มเพิ่มมากขึ้น ประสาทสัมผัสของเธอก็จะรับรู้ความรู้สึกทุกอย่างในนั้นได้อย่างดีจนเหลือเชื่อทีเดียว..."

    "... นั่นยังไม่รวมถึง -การกระตุ้น- ภายนอก จากร่างกายโดยตรงด้วยเช่นกัน" 

    มิกิรู้สึกได้ถึงของแข็งที่น่าจะเป็นไวเบรเตอร์เล็กๆกลมๆ ถูกยัดเข้าไปในรูหีของเธอ มันสั่นอย่างรุนแรง

    "เช่นแบบนี้ไง... ค่า Sensation ของเธอเริ่มสูงขึ้นแล้ว" มันอธิบายต่อ

    "เมื่อเธอถึงจุดสุดยอด จากในนั้น หรือข้างนอกนี่" มันจิ้มหว่างเธอเธอ ดันไข่เข้าไปจนลึกถึงข้างใน

     "ร่างกายเธอจะหลั่งฮอร์โมนอย่าง เอนโดรฟิน ออกซิโทซิน เซโรโทนิน นอร์อิพิเนฟริน วาโซเพรสซิน หรือโพรแลคติน ฯลฯ สารพวกนี้สกัดออกมาจากสมองของเธอได้โดยตรง และที่สำคัญ มันราคาดีสุดๆเลยล่ะ"

    พูดจบ หุ่นยนต์ก็ใส่หลอดยาเข้าไปที่ช่องตรงปลอกคอ "หลอดแรกคือ ยาเพิ่มอัตราซิงโคร..."

    "...มันจะช่วยให้เธอซิงโครฯเข้ากับ Simulator ได้ง่ายขึ้น"

    พอยาหลอดแรกหมด หลอดที่ 2 ก็ถูกแทนที่

    "หลอดที่ 2 คือ ยาคลายกล้ามเนื้อ และกล่อมประสาทอ่อนๆ ช่วยให้ร่างกายเธอผ่อนคลาย" ของเหลวถูกฉีดเข้าไปในต้นคอจนหมด

    "และหลอดที่ 3" มันพูด "หลอดนี้สำคัญที่สุด" เมื่อของเหลวถูกฉีดเข้าไปในร่าง มิกิเริ่มขนลุกซู่ทันที

    "มันคือ -ยาปลุกเซ็กส์- "

    ปุ่มถูกกด คำสั่งเริ่มทำงาน

    หลังจากนั้น 5 วินาที หน้าจอตรงลูกตาเธอก็เริ่มมีภาพบางอย่าง

    เครื่องจักรเริ่มทำงาน มันสร้างภาพและสัมผัสเสมือนจริง ส่งข้อมูลโดยตรงเข้าไปในสมองของเธอทันที

    มิกิรู้สึกเหมือนถูกดูดลงไปในมิติปริศนา และภาพตรงหน้าของเธอก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง

...

(จบตอน)